weblog

‘Mooie verhaaltjes’

Mijn dochter had weer eens een actie. Op school ging het over duurzaamheid en dan wordt per definitie gewezen naar de agrarische sector. Zo mocht ik op komen draven in Eindhoven. Heerlijk, ik mocht weer losgaan. Ik bedankte hen voor de uitnodiging, maar kon het niet laten om te zeggen dat ik het toch wel heel apart vond dat ik, als ongeveer een van de grootste milieucriminelen van Nederland, de eer kreeg iets te vertellen over duurzaamheid. Ik hoorde een lach en zag daarna de gefronste wenkbrauwen.

Kijk, natuurlijk weet ik als boer alles over duurzaamheid. Dat is namelijk een item waar wij 24/7 mee bezig zijn. Wij als agrarische ondernemers zijn gebaat bij een gezonde leefomgeving en hoe beter ik voor mijn grond zorg, hoe beter de grond voor mijn plantjes zorgt. Alles wat ik niet hoef te spuiten of bij te strooien is pure winst.

Eerste levensbehoefte

Toch zijn het de agrariërs die dagelijks de verwijten naar hun kop geslingerd krijgen over hoe slecht ze bezig zijn. Blijkbaar is duurzaamheid ook enkel een item betreffende onze eerste levensbehoefte. Dus eten, huisvesting en kleding. Nee, kleding past eigenlijk niet meer in dat rijtje. Kleding is tegenwoordig een luxe product en aan luxe mogen we niet komen.

Ik vertelde dat deze roze waaier heel duurzaam was, waaide een keer en dat ding viel helemaal uit elkaar

Duurzame roze waaier

Ik vertelde dat ik enkele jaren geleden ook een presentatie over duurzaamheid gaf voor een groep jonge projectontwikkelaars in het provinciehuis. Ik stond daar toen met een kapotte roze waaier. Ik vertelde dat deze roze waaier heel duurzaam was, waaide een keer en dat ding viel helemaal uit elkaar. Er werd volop gelachen en de meeste dachten dat ik een comedian was. Toen ik echter serieus de zaal inkeek en vertelde dat deze waaier nog steeds heel duurzaam was – omdat ervoor gekozen was om tijdens het productieproces de meest chemische kleur oranje om te zetten in roze. Die kleur aanbrengen was veel minder vervuilend en daardoor werd een milieuwinst van 87% gehaald – keken ze nog vreemder. Deze nutteloze roze waaier die helemaal uit elkaar viel, mocht dus in de communicatie van dat bedrijf als 87% duurzamer dan het oude model genoemd worden.

Mooie verhaaltjes geloven

Ik zag ineens een aha-moment, een moment van begrip dat de mens gemaakt is om mooie verhaaltjes te geloven. En dat is nou net wat een boer niet doet. Daar kun je het krijgen zoals het is, lekker plat geslagen. Geen communicatiespecialisten in dienst, nee gewoon plat Brabants, Fries, Drents of Limburgs. Een eerlijk verhaal, recht uit het hart.

Of registreer je om te kunnen reageren.