weblog

1 reactie

‘Verspilling groente, waar dan?’

Er is discussie over de mate van verspilling in de groente- en fruitketen, zo bleek vorige week weer eens bij de behandeling van een motie over handelsnormen groenten en fruit.

Vooropgesteld: Voor een wetenschappelijke benadering van verspilling is meer onderzoek nodig. En een deel van de discussie lijkt terug te herleiden tot een simpele definitiekwestie.

GroentenFruit Huis zegt dat de keten heel efficiënt is ingericht met afzet naar snijderijen en biogasinstallaties of veevoer voor overbodige partijen. Voor verspillingsplatform Kromkommer vallen de laatste 2 bestemmingen al tot de categorie verspilling.

Cijfers van telers

Maar Kromkommer praat met veel met partijen uit de sector, zoals telers en handelshuizen die aangeven dat sprake is van verspilling. Kromkommer stelt op basis van eigen cijfers van telers dat tussen de 5 en 30% van groente niet de klant bereikt. “Wij hebben in de 4 jaar dat wij dit werk doen nog nooit een teler ontmoet die geen verspilling heeft”, stelt Kromkommer. De dagmarkt en snijderijen of voedselbank zijn opgeteld niet voldoende om in alle marktomstandigheden lucht te verschaffen voor de afzet.

Voor mensen geproduceerd

Verspilling is in de ogen van Kromkommer het “niet gebruiken voor menselijke consumptie terwijl het wel voor mensen geproduceerd is”. Veevoer of vergisting is dus een goede verwaarding als er geen andere opties zijn, maar is wel voedselverspilling, stelt Kromkommer. Daarom pleit Kromkommer voor een nieuw afzetsysteem waarbij de indeling in kwaliteitsklasses wordt losgelaten. Het aannemen van de motie over het terugbrengen van cosmetische eisen in de Europese handelsnormen voor groente en fruit is voor Kromkommer daarbij een mooi succes.

Niet relevant

In de Tweede Kamer werden bij dat overleg KCB-cijfers genoemd om de mate van verspilling te duiden. Van de 775.156 controles zou slechts 0,03% van de partijen afgekeurd worden om cosmetische aspecten. Deze cijfers zeggen echter niets over verspilling. Het zegt alleen dat telers hun producten in de juiste sortering aanbieden op de markt, zodat de partijen niet afgekeurd worden.

Eén reactie

  • P Verschuren

    De verspilling is in mijn beleving enorm. De kwaliteitseisen zijn dermate dat een fors percentage normaal eetbaar product met een klein krasje niet kan worden verkocht. Nog los van wat niet economisch rendabel te oogsten is omdat de prijzen te laag zijn en dus op het land blijft staan. Verder heb je nog verspilling omdat product te lang in de bewaring blijft staan en hierdoor kwalitatief niet meer voldoet. Ik denk dat de derving in de Retail groter is dan we vermoeden en een aanleiding is voor het prijsverschil tussen inkoop en verkoop. Daarnaast is er nog de consument die veel te veel inkoopt en vervolgens weer weggooit. De derving in de keten wordt geschat op 30 tot 50 % en dit lijkt mij niet een heel vreemd getal. Dat veel collega's dit blijkbaar anders zien is me een raadsel. Wellicht heeft dit iets met kromkommer te maken wat een sympathiek initiatief is, maar niets oplost. Als de mensen namelijk iets van kromkommer kopen, dan kopen ze iets anders niet wat dan weer als verspilling kan worden weggegooid.

Of registreer je om te kunnen reageren.