‘De autonome trekker staat er, nu het wettelijk kader nog’

08-05-2017 | Laatste update op 03-08 | |
Foto: James Andrews
Foto: James Andrews

De golf van technologische innovaties in de landbouwmechanisatie lijkt niet te stoppen. Hoe ver zetten deze ontwikkelingen door? Antonio Marzia, technisch topman van Case IH, geeft zijn visie.

Na vele mechanische doorbraken lijkt de agrarische machinebouw nu in de startblokken te staan voor een technologische revolutie. Sturen met gps, plaatsspecifieke bewerkingen en telematica (draadloze uitwisseling van gegevens op afstand) – het leverde al wat voorproefjes op van de toekomst. Maar er komt nog veel meer aan. Antonio Marzia, hoofd data-analyse en diensten van CNH Industrial en een centrale spil bij de ontwikkeling van Case IH’s autonome trekker, licht een tipje van de sluier op.

Antonio Marzia is hoofd data-analyse en diensten van CNH Industrial. Hij werkt al 25 jaar voor CNH Industrial (moedermaatschappij van Case IH) en zijn voorlopers. Hij hield zich aanvankelijk bezig met functies in productontwikkeling en aankopen en nam daarna het voortouw bij het ontwerp van diverse gezichtsbepalende trekkers van het merk. Toen de precisielandbouw goed op gang kwam, werd hij de topman van CNH’s nieuwe telematica- en precisielandbouwafdeling. De snelle groei van deze afdeling deed de fabrikant besluiten om de afdeling per juli 2016 te splitsen. Marzia focust nu volledig op telematica en data-analyse. Hierdoor speelde hij een centrale rol in de ontwikkeling van de recent gepresenteerde autonome trekker van Case IH. -Foto: James Andrews

Antonio Marzia is hoofd data-analyse en diensten van CNH Industrial. Hij werkt al 25 jaar voor CNH Industrial (moedermaatschappij van Case IH) en zijn voorlopers. Hij hield zich aanvankelijk bezig met functies in productontwikkeling en aankopen en nam daarna het voortouw bij het ontwerp van diverse gezichtsbepalende trekkers van het merk. Toen de precisielandbouw goed op gang kwam, werd hij de topman van CNH’s nieuwe telematica- en precisielandbouwafdeling. De snelle groei van deze afdeling deed de fabrikant besluiten om de afdeling per juli 2016 te splitsen. Marzia focust nu volledig op telematica en data-analyse. Hierdoor speelde hij een centrale rol in de ontwikkeling van de recent gepresenteerde autonome trekker van Case IH. -Foto: James Andrews

Waarom komt Case IH nu met een autonome trekker?

“We begonnen tien jaar geleden al aan onze eerste prototypes van trekkers zonder chauffeur. Dat waren toen heel andere machines dan het model dat we onlangs presenteerden. Die voorlopers deden het prima, maar we gebruikten er ongelooflijk dure, unieke componenten voor. En je had een specialist nodig om ze in te stellen en te laten rijden. Kortom, ongeschikt als commerciële trekker.

Vandaag de dag zijn we technologisch zover dat instellen en bedienen met een laptop kan, of met een tablet. Bijna iedereen kan het leren. De trekker beschikt over enige kunstmatige intelligentie, waardoor hij zelfstandig aan de slag kan als een heuse autonome machine. Dat houdt in: hij kan obstakels vermijden, of besluiten te stoppen met werken als het regent. De trekker is ook zelflerend, waardoor hij steeds beter gemotiveerde beslissingen neemt. Het blijft natuurlijk altijd de menselijke bediener die de grenzen bepaalt van wat de machine zelf mag besluiten, en vanaf waar zij toestemming moet vragen.

Ondertussen zijn de gebruikte componenten een stuk betaalbaarder. Dat is grotendeels te danken aan de vooruitgang in ‘autonome technologie’. Alles bij elkaar spreek je nu over een gebruikersvriendelijk product, betrouwbaar, en leverbaar voor een prijs die economisch uit kan. Daarom achten wij de tijd rijp om er nu mee naar buiten te komen.”

‘Het blijft natuurlijk altijd de menselijke bediener die de grenzen bepaalt van wat de machine zelf mag besluiten’

Wanneer kunnen we hem kopen?

“Helaas, dat duurt nog even. Technologisch is de trekker waar we hem hebben willen. Beperkend is nu het wettelijk kader, net als bij de zelfrijdende auto’s overigens. De regels rond het gebruik zijn er gewoon nog niet. Bijvoorbeeld: wie is verantwoordelijk voor een veilig gebruik? Waar mag de autonome trekker komen, en waar niet? Dat is echt onontgonnen terrein. En tot de wetgever eruit is, kunnen wij de trekker niet verkopen voor algemeen gebruik. Samen met andere fabrikanten praten we met de verantwoordelijken binnen de EU om hierin schot te krijgen. Maar je mag aannemen dat er nog een paar jaar overheen gaat voor we de draadloze, autonome trekker zien rijden.

Wel hopen we enkele wat meer gangbaar ogende trekkers te verkopen die al zulke technologie aan boord hebben, zo tegen 2020. Bovendien beginnen we een deel van de componenten vanaf komend jaar in te bouwen in onze trekkers, zodat die als het ware ‘autonoom-voorbereid’ zijn. Je kunt ze in de toekomst dan alsnog ombouwen tot volledig autonoom.”

De trekker staat er, aldus CNH. Maar voor hij te koop is, moeten politici eerst nog het wettelijk kader opstellen waarbinnen hij mag opereren. - Foto: James Andrews

De trekker staat er, aldus CNH. Maar voor hij te koop is, moeten politici eerst nog het wettelijk kader opstellen waarbinnen hij mag opereren. – Foto: James Andrews

Kost dit niet veel banen?

“Dat is niet hoe wij er tegenaan kijken. Wereldwijd ondervinden veel van onze klanten moeilijkheden bij het aantrekken van gekwalificeerde mensen. In Australië zuigt de mijnindustrie veel personeel weg uit de landbouw, en kampen boeren met een ernstig personeelstekort. Grote agrarische bedrijven in Oost-Europa zitten in dezelfde situatie, net als sommige in het Verenigd Koninkrijk. Voor zulke bedrijven is de autonome trekker een oplossing voor een hoofdpijndossier. Eén deskundige kracht kan zo’n trekker – of een groepje autonomen – op afstand aan het werk zetten en in de gaten houden. Daarnaast kan dit type machine de werkdruk verlagen op boerderijen of bij loonwerkers waar chauffeurs lange dagen moeten draaien. Omdat we de technologie net zo goed kunnen inbouwen in trekkers met cabine, is het ook mogelijk chauffeurs overdag te laten werken en de automaat ’s avonds of zelfs ’s nachts te gebruiken.”

‘We kunnen de technologie goed inbouwen in trekkers met cabine, dan is het mogelijk chauffeurs overdag te laten werken en de automaat ’s avonds of zelfs ’s nachts te gebruiken’

Gaat deze techniek de manier van boeren veranderen?

“Dat is zeker. Maar hóe precies, is moeilijk te voorspellen. Dat is ook niet aan ons, de machinebouwers. De gebruikers zelf zullen dat uitmaken. De volgende fase in de ontwikkeling is dat wij de trekker gaan uitproberen op praktijkbedrijven, om te zien hoe ze worden gebruikt en welke aanpassingen boeren en loonwerkers graag zouden zien. Die lieten ons al weten dat ze het zaaien liever aan mensen overlaten, zelfs al kan de autonome Case IH dat evengoed. Dus we focussen in eerste instantie op zaken als gewasverzorging en het toedienen van (kunst)mest.”

Blijft dit fenomeen beperkt tot grote bedrijven?

“Voor het uitrollen van deze technologie kozen we een van de grotere Magnums uit. Maar alles is aan te passen voor gebruik in bijna elk trekkermodel in ons aanbod. Ik verwacht dat aanvankelijk de meeste belangstelling van grote bedrijven komt, en dan vooral bij teelten met een hoge financiële opbrengst. Want een trekker met deze techniek zal aanzienlijk prijziger zijn dan een standaard trekker. Echter, net als bij alle ontwikkelingen zullen de productiekosten dalen met het ingeburgerd raken van de technologie. Dan komt de autonome trekker ook binnen het bereik van de kleinere bedrijven.”

Hoe staat het met de veiligheid?

“Veiligheid was een van onze speerpunten bij het ontwerpen van de trekker. Die heeft overal sensoren om obstakels de ontdekken en te ontwijken. En gaat er iets kapot, dan is de basisinstelling: stoppen. Anders dan in de auto-industrie hoeven wij ons niet te bekommeren om een chauffeur of passagiers, dus de trekker is erop geprogrammeerd ten koste van alles botsingen met mensen of objecten te vermijden. Verder hebben we de beste programmeurs en analisten erop gezet om de software te beveiligen tegen inmenging via het internet, door hackers dus.”

‘De trekker is erop geprogrammeerd ten koste van alles botsingen met mensen of objecten te vermijden’

Wat zijn de grootste uitdagingen bij het ontwikkelen van deze nieuwe technologie?

“Dat zit ’m in het vlekkeloos laten ‘praten’ van machines en werktuigen onderling. Op het moment beschikken we over Canbus- en Isobus-systemen die op een zeker basisniveau informatie-uitwisseling mogelijk maken. Maar om een autonome trekker volledige controle over machines te geven, moet die uitwisseling naar een hoger plan. Bovendien vind je Isobus eigenlijk alleen op ingewikkeldere machines zoals spuiten, zaaimachines en persen. Wij zien het ook graag verschijnen op werktuigen als ploegen en cultivators, zodat de autonome trekker de instellingen kan regelen.”

Hoe gaan agrarische werktuigen de komende 5 tot 50 jaar veranderen?

“Op de korte termijn gaan we langzaam meer automatisering zien. En hopelijk over niet al te veel tijd zijn volledig geautomatiseerde machines aan het werk in het veld. De volgende stap – en dat duurt nog wel even – is dat die automaten met elkaar communiceren om werkzaamheden af te stemmen, en om ze op de meest efficiënte en goedkoopste manier uit te voeren. Ook kan communicatie ontstaan met partijen buiten het boerenbedrijf. Bijvoorbeeld met transporteurs of centrale opslagen; over hoeveel geoogst product eraan zit te komen en wat het vochtigheidsgehalte daarvan is.

Wat er nog meer gaat gebeuren, is moeilijk te zeggen. Voor akkerbouwmatige teelten lijkt het aannemelijk dat het concept van trekkers plus werktuigen overeind blijft in de toekomst. Ook al rijdt en denkt het spul zelf.

‘Voor akkerbouwmatige teelten lijkt het aannemelijk dat het concept van trekkers plus werktuigen overeind blijft in de toekomst. Ook al rijdt en denkt het spul zelf’

Alles weten over precisielandbouw? Kijk dan eens op futurefarming.com.

Andrews
Meer over


Beheer