Home

Achtergrond

Consument haalt neus op voor streekproduct

"Ik heb altijd geloofd in streekproducten en dat blijf ik doen. Zelfs nu onze versmarkt in Roosendaal te snel moest sluiten.”

Daarmee opent aardbeienteler Carola Hereijgers haar kerstboodschap in het regionale dagblad BN De Stem. Die sluiting was begin vorige maand een feit. Met 23 tuinders en boeren verenigd in een coöperatie verkocht Streek & Beleving een zo volledig mogelijk assortiment aan groente en fruit en andere versproducten, alles geteeld in de directe omgeving van Roosendaal.

Maar dat eerlijke streekproduct kon de consument onvoldoende bekoren om er speciaal voor in de kelder van winkelpassage De Biggelaar af te dalen. Of het daar aan lag, de weinig aansprekende locatie, omringd door te veel leegstand en laagwaardige winkels à la De Prijsstunter? Of aan het sowieso niet al te bruisende winkelhart van Roosendaal, waar niet per se een overdaad aan hippe, moderne, bewust en duurzaam denkende en kopende consumenten rondloopt? Er werd eenvoudigweg te weinig omzet gedraaid.

De Markthal trekt veel publiek, maar ze kochten te weinig bij bijvoorbeeld Vers van de Teler. - foto: Ton van der Scheer
De Markthal trekt veel publiek, maar ze kochten te weinig bij bijvoorbeeld Vers van de Teler. - foto: Ton van der Scheer

Gefaald in Markthal

Het doet denken aan de coöperatie van boeren en tuinders van Goeree Overflakkee, die een mooie stand huurde in de Markthal in Rotterdam. Daar liepen wél genoeg consumenten rond, en hippe en moderne ook. Maar ook daar gingen de portemonnees niet open voor dat eerlijke streekproduct.

De Markthal-kraam van Vers van de Teler van onder meer Van nature en Veiling Zaltbommel hield het ietsje langer uit. Maar ook deze poging om de consument min of meer rechtstreeks van Nederlandse telers te laten kopen, stuitte op een muur van zuinige onverschilligheid.

Voor een paar dubbeltjes minder

Nog een voorbeeld: Willem & Drees wisten in de supermarkt door te dringen met hun eigen schap vol vergeten groente en product dat herkenbaar bij boeren en tuinders uit de buurt afkomstig was. Maar ook dat sterke merk werd uiteindelijk in die supers toch te massaal voorbij gelopen door de mensen die kennelijk toch voor een paar dubbeltjes minder de aanbiedingen in hun karretje gooiden. Langs andere kanalen proberen de streekpioniers toch nog aan de goede kant van de rode streep te blijven.

Boerenwinkels lopen wel

Maar tegenover drie of vier voorbeelden van hoe het niet werkt met streekproducten staan veel voorbeelden van hoe het wel werkt. Op al die zogeheten boerenwinkels, op de bedrijven van tuinders en boeren zelf, komen immers wél genoeg mensen af om ze jaar in jaar uit voldoende omzet te laten draaien.

Op het bedrijf zelf trekken gemotiveerde consumenten wel de portemonnee. - foto: Ton van der Scheer
Op het bedrijf zelf trekken gemotiveerde consumenten wel de portemonnee. - foto: Ton van der Scheer

Minder kosten is daarbij vaak een belangrijke factor – al zijn er ook complete winkels bij, die voor tonnen zijn verbouwd en ingericht. Maar ook en misschien wel voornamelijk: méér beleving. Dat product moet goed zijn, maar dat is het in de supermarkt ook. Vooral het gevoel moet goed zijn. Dat werkt het beste op het erf van de tuinder zelf. Of op een werkelijk authentieke boerenmarkt in een hippe stad.

‘Het heeft er behoorlijk ingehakt’

De beleving zat bij Streek & Beleving in Roosendaal toch wellicht voornamelijk in de naam. Ook al staken de deelnemende tuinders tijd in het rondlopen op de winkelvloer, het bleef er toch voornamelijk een doodgewone verswinkel. En daar zijn er al genoeg van ter ziele gegaan in de concurrentie met de voorlopig nog steeds almachtige supermarkt.

“Het heeft er behoorlijk ingehakt”, schrijft Carola Hereijgers in BN De Stem. Jaren voorbereiding, veel eigen arbeid, financiële inzet… "Ik heb dit jaar veel bijgeleerd, zowel positieve als negatieve ervaringen opgedaan. Het avontuur mag dan voorbij zijn, goede producten uit eigen streek blijven bestaan. Want niets zo vers als het eten dat je bij de boer haalt.''

Zo is het maar net. Wie in Nederland streekproducten wil verkopen, die kan zich maar het beste richten op de kleine, maar gemotiveerde groep consumenten die graag naar de boer toe komt. Met de geur van het platteland in de neus trekt die liefhebber wél de portemonnee.

Of registreer je om te kunnen reageren.