weblog

4 reacties

‘Deflatie geeft inflatie ’

Het aantal boeren en tuinders in Nederland is de laatste vijftig jaar sterk afgenomen. De voedselproductie is wel gegroeid. Dat is een enorme productiviteitsstijging.

Kijk je naar de supermarktketens dan kun je vaststellen dat er de laatste vijftig jaar nauwelijks iets is veranderd. Van een hogere productiviteit is geen sprake. De prijs die een teler ontvangt voor zijn producten stijgt al decennia niet. Liggen deze in je winkelwagentje, dan is de prijs wel fors hoger.

Kostprijs loopt op

Mijn toeleveranciers hebben jaarlijks te maken met hogere loonkosten, die berekenen ze door aan mij. Mijn eigen medewerkers worden ook duurder. Hierdoor, maar ook omdat ik aan de inputkant door wet- en regelgeving geen enkele speelruimte meer heb om te besparen en mijn administratiekosten oplopen, loopt mijn kostprijs op. Aan de afzetkant ben ik echter overgeleverd aan de wolven van de vrije markt.

Steeds hogere eisen

We kunnen onze kostenstijging niet doorberekenen door de wijze waarop door regelgeving de markt is geordend. Sterker, de huidige marktordening zorgt voor steeds hogere producteisen voor certificering, verpakking en kwaliteit.

De huidige marktordening zorgt voor steeds hogere producteisen voor certificering, verpakking en kwaliteit

Deflatie

Onze producten verbeteren, maar de betaling blijft gelijk. Dat is deflatie. Dat dwingt tot inflatie, ofwel grotere bedrijven. Groeien moet om hogere kosten te compenseren en om qua inkomen gelijke tred te houden met de samenleving.

Flinterdunne marges

Je zet steeds meer vermogen op het spel, zonder dat er een evenredige winsttoename tegenover staat. De marge is inmiddels zo flinterdun dat de minste tegenslag een negatief resultaat oplevert. Voor veel boeren is dat niet vol te houden. De burger wil kleinschalige bedrijven, maar steunt wel een beleid en een markt die leiden tot het laten stoppen van boeren. Dat geeft juist schaalvergroting.

Hogere beloning

Meer bedrijfsrisico moet vergoed worden met een hogere beloning. Als retailers niet goedschiks met een jaarlijkse prijsverhoging komen, dan maar kwaadschiks: dan moet de overheid ingrijpen met wetgeving.

Beste retailers, voor jullie een goede reden ook te werken aan de productiviteit.

Laatste reacties

  • P. Verschuren

    Ik wil daar nog aan toevoegen dat er vernieuwd margeonderzoek moet komen met een bredere insteek. Want als primaire producenten al decennia hetzelfde krijgen , maar in de winkelwagen stijgen de prijzen wel, waar is dat margeverschil over het inkoopgedeelte dan gebleven?
    Voor concerns als coca cola en Nestlé gelden dezelfde regels in de markt als voor de totaal anders georganiseerde boerenverkopen. Het verschil in marktmacht van een globale kolos of van een landelijke coöperatie betekent dat boeren en tuinders deze concerns sponsoren. Campina moest notabene nog een onderdeel verkopen om te mogen fuseren. Deze verkoper van suikerdrankjes die zorgt voor een globale pandemie van obesitas en suikerziekte gebruikt deze extra inkomsten om te lobbyen tegen suikertaks en om marketing campagnes te financieren die nog meer mensen ziek maken. Geen van alle hebben die een planet proof certificering durf ik te wedden. Kortom daar deugt helemaal niets van.

  • P. Verschuren

    In plaats van de goedlachse "kopje koffie" economen van het LEI zou ik maar eens de bloedhonden van de ACM inzetten. Eerder onderzoek wees al uit dat gangbaar product gebruikt wordt om biologisch product te sponsoren. Daar moet eens een eind aan komen. Het is niet duurzaam.

  • Huib Rijk

    "wij verdienen niets omdat alle anderen voor en na ons megahoge marges maken en dat komt omdat wij als teler machteloos zijn" Dat is de strekking van deze column en van wat heel veel telers vinden.

    Een jaar of 8 terug was ik betrokken bij eengroepje vanuit LTO en Foodlog om te onderzoeken of een boerensupermarkt mogelijk was. O.a. een hele dag rondgereden in Brabant en Vlaanderen met een kenner van de retail die heel open was. We bezochten diverse winkels: "Deze lijkt heel professioneel maar hier wordt niks verdiend maar deze is simpel en heeft eenhoge omzet", etc. Heel veel inzichten gekregen. Bijv dat de gemiddelde marge van supers maar rond 3% is en ze megahoge kosten hebben. Tot bijv 1 miljoen per jaar voor een goed locatie. En dat ze een margemix hanteren. Hoge marges op vers en vaak negatieve marge op bier en waspoeder. En hoe de verdeling is in % omzet en % winst van de segmenten. Bijv (1) onderkant van de markt, (2) huismerken, (3) A-merken, (4) topsegment (waaronder bio). De omzet was resp 10-20%, 30%, 30-40% en 10%. De meeste winst werd gemaakt op de huismerken, meer dan 50%. Wat meteen duidelijk werd (en de reden waarom ik er nooit meer wat van heb vernomen) is dat opzetten in een boerensupermarkt wel mogelijk was maar dat je niet moet verwachten als teler hogere prijzen kunt verwachten. Want dan is het verdienmodel van de winkel opeens nul. Wat wel kon: meedoen via aandelen en daar rendement op behalen terwijl de telersprijzen redelijk normaal waren.

  • P. Verschuren

    Hey Huib, :)

    Ik heb ook zoiets gedaan en kwam tot dezelfde conclusie destijds. Inmiddels denk ik dat die margemix de plek is waar de oplossing vandaan moet komen. Ze hoeven van mij ook geen dure sponsorcontracten af te sluiten. Los van de marge kunnen ze altijd de prijzen verhogen van veel producten die mensen beter niet kunnen kopen vanwege de slechte gezondheidsaspecten en gewoon wel betalen voor de maatschappelijke eisen op verse producten en daar genoegen nemen met een kleinere marge. De interne verdeeldheid in het agrarische aanbod is ook geen staaltje sterke handelskunst wat bijdraagt aan een oplossing. Ik kan het (nog) niet aantonen maar naar mijn idee is deze verdeeldheid ook een gevolg van de corrumperende werking van de marktinrichting. Ik ben een boek aan het lezen van Fernand Braudel: Beschaving, economie en kapitalisme (15de-18de eeuw). Een aanrader mocht je kans zien.

Of registreer je om te kunnen reageren.