weblog

2 reacties

‘Gezocht: tuinder die werkt aan agrarisch natuurbeheer’

Wel gezocht, maar geen tuinder gevonden om een foto te maken van ‘agrarisch natuurbeheer’ in actie.

Agrarisch natuurbeheer is volgens menige kritische stedeling een contradictio in terminis. Diezelfde stadsbewoner is er zelf natuurlijk níét zo een die zijn tuin direct volledig betegelt om er twee auto’s te kunnen parkeren. Maar ook is het een Groen Links‘er met een weelderige achtertuin waar vlinders en bijen alle kans krijgen, dan nog is de vraag hoe zijn of haar persoonlijke footprint zich verhoudt tot die van de gemiddelde boer of tuinder.

Nee, niet polariseren nu

Laat ik niet in tegenstellingen denken, geen gepolariseer nu. Laat maar eens gewoon zien hoe groen en natuurinclusief het kan zijn op een van de maatschappelijk verantwoorde tuinbouwbedrijven. Op zoek naar zo’n tuinder waar ik in dit zonnige groeiseizoen mooie plaatjes zou kunnen fotograferen, belde ik de agrarische natuurverenigingen.

Het groeiseizoen loopt alweer ten einde, maar via BoerenNatuur was geen tuinder te vinden. Veehouders zat, akkerbouwers ook, maar tuinders? Nee, sorry. Het foto-onderwerp voor Groenten&Fruit schoof langzaam – editie voor editie – naar achteren.

Fruittelers met bloemranden

Misschien melden zich naar aanleiding van deze blog nog legio fruittelers met bloemranden en vollegrondsgroentetelers met nestkasten en paddenpoelen. Of meldt zich een glastuinder die níét alleen maar strak gemaaide grasstroken om zijn kas heeft staan en een door een hoveniersbedrijf aangelegde rotstuin om het parkeerterrein.

Maar wellicht vinden tuinders dat die kritische stedeling uit de beginzin groot gelijk heeft. Tuinders denken in opbrengst per vierkante meter; zij hebben tussen al hun producerende plantjes en inzet van gewasbeschermende diertjes geen ruimte en tijd voor cosmetisch natuurbeheer.

Laatste reacties

  • P. Verschuren

    Wij hebben een zogenaamde wintervogelakker en diverse leeuwerikranden. Ik moet zeggen dat dit financieel meer oplevert dan broccoli telen en minder toestanden (geen marktvolatiliteit, geen weersexremenkwaliteitsissues, geen personeels perikelen) met zich meebrengt. Of je het duurzaam kunt noemen is een moreel vraagstuk. Zeker heeft het een positieve invloed op de biodiversiteit ter plaatse. Anderzijds vind ik dat je slechts van natuur kunt spreken als de mens zich er niet mee bemoeit. In Nederland hebben we dat nergens en is altijd in enige mate sprake van een aangeharkte tuin. Als je natuur bekijkt op een schaal van 1 tot 10 waarbij de zuidpool en het tropisch oerwoud een 10 is en een kas met teelt op steenwol een 1 dan is het leeuwendeel van Nederland rond de 5. Je moet je afvragen wat de toegevoegde waarde is van een akkerrand als je, je bedenkt dat om dezelfde productie die je verliest door de afname van areaal elders weer goed te maken er een dubbele oppervlakte tropisch regenwoud in het Amazone gebied in vlammen op moet gaan. Je hebt het voedsel immers nodig want er zijn niet ineens minder mensen. Last but not least, waar blijft de gekweekte biodiversiteit als het project ten einde is?

  • A. Jonkers

    Waar mag ik me melden? Waar kan ik de foto's naar toe sturen? Groeten Jorrit Jonkers

Of registreer je om te kunnen reageren.