‘Rem op gentechnieken prima voor teler’ - GFactueel.nl
weblog

1 reactie

‘Rem op gentechnieken prima voor teler’

Veredeling van nieuwe rassen zal voorlopig een langdurig proces blijven. Hoe erg is dat voor telers?

Met Crispr-Cas zou het inbouwen van gewenste eigenschappen in plantenrassen véél sneller en véél preciezer kunnen. The sky is the limit, aldus dolenthousiaste kenners.

Maar het Europese Hof van Justitie trapt nu op de rem, door de nieuwe en op het oog onschuldiger technieken toch in één rijtje te zetten met genetische modificatie (of zo u wilt: manipulatie). Met als gevolg dat al die snelle innovatie nu zal vastlopen in stroperige overheidsregulering.

Nu al ruime keuze prima rassen

Voor de Nederlandse tuinders hoeft dat helemaal niet zo erg te zijn. Die hebben namelijk al sinds jaar en dag een zeer ruime keuze uit allerlei prima rassen.

Met die rassen weten ze een kwalitatief uitstekend product te telen, vaak gecombineerd met een jaloersmakend grote productie per hectare. En met ook nog eens prima resultaten voor het milieu.

Knutselen in lab voor consumenten eng idee

Bovendien blijft de in Nederland geteelde tomaat, asperge of appel nu nog wat langer weg van de discussie of die niet een beetje eng zijn vanwege het genetisch gesleutel. Of er nu geknipt en geplakt wordt met soortvreemde of met soorteigen genen, geknutsel in laboratoria blijft voor menig consument toch een griezelig idee.

Of vinden eigenlijk alleen professionele milieubeschermers dat een griezelig idee? Die staan te juichen. Ook al kunnen zij niet bewijzen dat het kwaad kan, zij hebben nu wel weer gedaan kregen dat de voorstanders moeten bewijzen dat het géén kwaad kan.

Voorzorgprincipe onneembare hindernis

Dit voorzorgprincipe met zijn omgekeerde bewijslast is al meer dan 30 jaar een onneembare hindernis voor gentech-bedrijven in Europa. Er mag hier nog steeds bijna niets, want het vereiste bewijs van veiligheid is er nog steeds niet.

Dat er ondertussen in Amerika en Azië wél van alles mag, bewijst overigens dan ook weer wel dat de Nederlandse tuinbouw al die technieken niet zo heel hard nodig heeft. Zowel onze telers als onze zaadveredelaars zijn immers nog steeds toonaangevend in de wereld.

Wat is uw mening? Breng uw stem uit:

Eén reactie

  • P Verschuren

    Als teler hebben we niets aan technieken die nog meer product opleveren. We zitten nu al in een aanbodsmarkt met overproductie. We hebben er als telers ook niets aan om discussies over het gebruik van chemische middelen in te wisselen voor discussies over genetische modificatie. Voordelen zijn er voor de teler niet naar mijn idee. Gewoon laten zitten dus. We moeten ons als telers afvragen waarom de veredelingsindustrie zo pusht op dit onderwerp. Eigenlijk is het antwoord simpel. Winstmaximalisatie door monopolisering van de voedselketen. Ook daar hebben we als telers niets aan.

    Het is wel slim om CRISPR-CAS in te zetten als opstapje om dit in een later stadium als breekijzer te gebruiken om genenitische modificatie in al zijn facetten breed inzetbaar te kunnen krijgen.

Of registreer je om te kunnen reageren.