weblog

1 reactielaatste update:13 jul 2011

Hart voor een arm land

Groente telen in Ethiopië. Ja, dat kun je maken. Maar dan wel met hart voor het land en de mensen.

Groente telen in Ethiopië voor de export. Volgens Tsegaye Abebe is dat goed voor zijn land. Maar hij is dan ook de voorzitter van de Ethiopische bond van tuinders en exporteurs. Hij was zelf vijftien jaar geleden één van de eersten die de potentie van de tuionbouw zag en een teeltbedrijf startte. “We kunnen groente telen en het zelf opeten. Maar we kunnen het ook exporteren en van de opbrengst medicijnen en brandstof kopen. Voedsel is niet het enige dat we nodig herbben. Honger is er vooral in de uithoeken van het land. Dat is eerder een kwestie van logistiek dan van echte tekorten.”

Maar zoals ik in mijn vorige weblog al schreef, exportteelten kunnen volgens landgenoten van meneer Abebe ook honger veroorzaken, juist in die uithoeken van het land, waar het water niet zo overvloedig is als in de hooglanden en langs de rivier de Awash. Daarom deed het me goed te horen dat er vanuit Nederland ook wordt gewerkt aan een programma om de kleine Ethiopische boeren te helpen om met minder water een hogere productie te halen. Landbouwraad Geert Westenbrink kon me dat vertellen op mijn laatste dag in Addis Abeba.

 

Om de beurt eten
Op mijn laatste avond at ik bij een Ethiopiër thuis. Zelf verdient hij goed en kon hij een meer dan gastvrij onthaal bieden. Maar in de stad zag hij steeds meer bedelaars. Hij wist van steeds meer gezinnen waar de kinderen om de beurt een dag niet kunnen mee-eten. Want de lonen blijven laag en de prijzen van de basale levensmiddelen gaan omhoog, ondanks de poging van de regering om die prijzen te bevriezen.

Exportgroente telen in Ethiopië maakt het voor die mensen niet veel beter, maar ook niet erger. Er is nog ruimte zat voor nieuwe groentebedrijven in Ethiopië, roept landbouwraad Westenbrink wervend. Het beslag dat die bedrijven leggen op land en water, valt in het niet bij dat van de grote suikerrietplantages. Dus ja, groente telen in Ethiopië, dat kan. Maar werk actief aan de kennisvergroting van de lokale mensen die op die bedrijven komen werken. En laten we er inderdaad ook zorgen dat lokale boeren in de streek waar wij telen structureel meeprofiteren van onze kennis en ervaring en middelen.

Overmoedig
Maar laten we ook niet overmoedig worden. Ook onze Nederlandse 21ste eeuwse hoogtechnologische agrarische kennis is niet in zichzelf het antwoord op elke uitdagende teeltomgeving. Sommige landstreken zijn gewoon niet een twee drie geschikt te maken voor permanente nederzettingen en voor het omtoveren van 10 miljoen mobiele veehouders tot gesettelde boeren. Heilig geloof in moderne landbouwtechnieken kan een woestijn groen maken, maar dat geeft nog geen 10 miljoen mensen werk, een huis en te eten.


Terug naar deel 1 van de driedelige weblogserie.


Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    Peter Verschuren

    Ton, bedankt. Een helder overzicht, als de mensen die op de juiste plaatsen zitten doen wat ze moeten doen, dan is er een weg. Wat ik mis, is een beetje inzicht in het landbestuur, want daar staat of valt toch veel mee. Waarom geven die ruimte aan suikerrietplantages bijvoorbeeld.

Of registreer je om te kunnen reageren.