weblog

11 reacties

Te veel gevraagd

Misschien ontsla ik binnenkort wel al mijn medewerkers. Ik zet in de schuur gewoon twee inbosmachines en huur bij een uitzendbureau een paar OE’ers.

Geen gezeur meer met arbeidscontracten, overuren, vrije dagen, ziekteverzuim. Lalalala, wat zal ik gelukkig worden.

Hoe ik opeens tot dit inzicht kom? Door een hardhandige ervaring, zullen we maar zeggen. Vorige week donderdag sloeg mijn paard op hol en hij rende half tegen een boom. Ik werd er daardoor nogal wild afgeslingerd en heb een week maar halve dagen kunnen werken. Nu ben ik gelukkig de baas en het was niet druk, dus er waren geen zure gezichten. Maar was ik een medewerker geweest in een drukke tijd, dan had mijn baas zeker gemopperd. Die rotsporten ook. Voetbal alleen is al een belangrijke oorzaak van veel leed en ziekteverzuim. Maar ook andere hobby’s kunnen verkeerd uitpakken.

Wij hadden een medewerker,  die in zijn vrije tijd bijbeunde in een plaatselijke kroeg. Op een avond kreeg hij een glas in zijn hand. Gevolg: flinke verwondingen en wekenlang ziekteverzuim. Dat heeft me doen besluiten om in onze Bedrijfsarbeidsovereenkomst te zetten dat mensen naast hun functie hier, geen ander betaald werk mogen hebben. Het liefst zou ik er in zetten dat zij in het weekend genoeg uitrusten om op maandag weer fris aan het werk te kunnen. Dat zij geen overgewicht mogen opbouwen. Dat zij niet mogen roken. Niet te veel drinken. Geen paard mogen rijden. Er in ieder geval niet af mogen vallen. Is dat nou teveel gevraagd?

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Rabobank Westland

    Ha Bernadette,

    Leuke column herkenbare problematiek. Hebben we het hier niet al eens over gehad toen ik als consultant rondliep :-)

    Groet Robin

  • no-profile-image

    hans de groentechef

    En zoals het hoord geeft de baas het goede voorbeeld en doet het paard de deur uit,................

  • no-profile-image

    Henric vd Krogt

    Nee Hans,
    zoals het hoort loopt de baas zelf het financiele risico en mag dus zelf weten wat hij (zij) doet.

  • no-profile-image

    Martin Stolwijk

    Dit zijn toch meer woorden uit de mond van een ondernemer uit het oude Oostblok en toch niet van een jonge moderne en bij voorkeur uitbundige Nederlandse ondernemer. Je kan alles verbieden en beschrijven in contracten, maar vrijheid in denken en doen is een groot goed. Veel hobby's geven mensen juist de broodnodige ontspanning en vreugde, zodat ze de nieuwe werkweek met nieuwe energie aan kunnen vangen. Of je moet als ondernemer zitten wachten op een hok vol sacherijnen. Mocht je het toch willen doorzetten dan heb ik nog wel een tip. De ramen van de werkplek afplakken en verduisteren. Veel handelingen zijn goed in het halfduister te doen en daglicht zal alleen maar afleiden. Mocht dit tot protesten leiden, kan je altijd nog in het arbeidscontract opnemen dat tijdens werkuren het dragen van een grote pleister op de mond verplicht is. Monddood heet dat geloof ik! ( Maar ik denk dat je in het echt een veel leukere baas bent, toch? )

  • no-profile-image

    Peter Verschuren

    Je kunt wel proberen de leukste baas te zijn Martin, maar als je, je bedrijf niet overeind houdt hebben je medewerkers daar ook geen bal aan. Het is een zaak van de gulden middenweg zoeken. Goed werkgeverschap is streven naar balans.

  • no-profile-image

    Martin Stolwijk

    Beste Peter, ik ben geen baas en heb er ook geen! ( alleen hondjes hebben een baas, zegt mijn baas) Maar als ik een baas zou zijn, zou ik niet proberen de leukste te zijn. Ik ben dan gewoon de leukste baas. Werkvreugde is vaak onderschat. Het brengt de werkgever meer dan dat het kost! En nu niet gelijk met faillisementen zwaaien als het even leuk dreigt te worden. Balans is een mooi begrip, maar niet echt onderscheidend. Een werkgever moet de moeite waard ( twitter@moeitewaard ) zijn om voor te werken. En dat zou de leukste kunnen zijn. ( Ik meen in de schrijfstijl van dit stuk ook een overtreffende trap te bespeuren. )

  • no-profile-image

    Bernadette

    @Martin, toen ik in 1993 eigen baas werd, was dat ook mijn vaste voornemen; om de leukste baas te worden. Nu, twintig jaar later moet ik constateren dat dat maar moeilijk lukt. Eigenlijk ben ik alleen de beste baas voor mijn beste medewerkers. En dan heb ik het over inzet, betrokkenheid en ja, ook tempo.

  • no-profile-image

    Martin Stolwijk

    @Bernadette, je maakt een keuze zie ik, je gaat voor de beste ondernemer. Blij toe. Als je jouw weblog in de praktijk zou brengen denk ik dat je voor de slechtste ondernemer zou gaan. Niet erg, is ook een keuze. Onderscheiden is het belangrijkste, er zijn er teveel die blijven hangen in het geen keuzes maken. Geen vis, geen vlees. Is zo saai.

  • no-profile-image

    Maurice Janssen bv

    Wij zijn 1 maand geleden op kosten van onze werkgever geweest langlaufen in de ardennen, geweldige dag gehad. Vorig jaar kregen we een ipod, vanwege het lage ziekte verzuim. Ik bedoel maar. Ik ben het verder helemaal met Martin eens.

  • no-profile-image

    Peter Verschuren

    Ach, het is met een werkrelatie net als met iedere relatie, het moet van twee kanten komen anders wordt het niks. Die wetsbemoeienis is eigenlijk niet meer van deze tijd.

  • no-profile-image

    Henric vd Krogt

    Bernadette, ik vind het knap dat je na bijna 20 jaar ondernemen nog steeds lichtelijk naief bent. Hou vol!

Laad alle reacties (7)

Of registreer je om te kunnen reageren.