laatste update:23 mrt 2010

Redactie GFActueel
Gaan we de CO2-tool gebruiken als werktuig voor het mooie geproduceerde Nederlandse product of gaan we hiermee elkaar beconcurreren?

Door het PT, LEI en adviserende partijen is het CO2-emissietool ontwikkeld. Met dit programma kan je de CO2-voetprint berekenen van je product. Het programma geeft de mogelijk om naar standaard, reeds ingevuld, te kijken. Daarnaast kan je wijzigingen doorvoeren meer geënt op je eigen bedrijf. Gasverbruik, elektra-inkoop, meststoffen, chemische middelen, etc. De opkweek is een percentage van de energie gebruikt in de teelt, of dat in alle gevallen helemaal goed is, is nog even de vraag. Uiteindelijk kan je ook de logistiek en handel erin verwerken.

Veel mogelijkheden
Al met al een programma met heel veel mogelijkheden, waarmee je, mits je er goed mee omgaat een goed beeld kunt vormen van de CO2-voetprint van je eigen product. Het heeft heel wat tijd en geld gekost, maar de opdracht werd gaandeweg steeds omvangrijker. Het resultaat mag er best zijn, zo vind ik.

Onafhankelijke instantie
Nu even praktisch! Hoe gaan we hier als sector mee om? Gaan we dit gebruiken als werktuig voor het mooie geproduceerde Nederlandse product of gaan we hiermee elkaar beconcurreren.  Waarbij altijd weer de vraag opkomt, is het naar eer en geweten ingevuld. Even een miljoen M3 aardgas ‘vergeten’ in te vullen scheelt heel veel op je CO2-voetprint. Dan moet er weer een onafhankelijke instantie komen die alles gaat controleren, want dan krijg je het pas goed. Is dat dan de manier hoe we met elkaar om willen gaan?

Zelf eigenaar
Ik denk dat wij dit als Nederlandse telers heel goed kunnen gebruiken om met elkaar te vergelijken en van elkaar te leren. We moeten oppassen dat anderen in keten, dit niet gaan gebruiken om ons als telers uit te spelen. Met andere woorden we moeten zelf eigenaar blijven van onze CO2-voetprint.  


Of registreer je om te kunnen reageren.