17/2 'Twee vermeerderaars om ziektenrisico te spreiden'

“Je belt voor Geluiden uit de Kas?  Dan heb je pech gehad, want ik sta niet in de kas, ik ben even op vakantie.” Het kost niet veel moeite om aardbeiteler Wouter de Ruiter toch op zijn praatstoel te krijgen, al is hij even niet in Genderen.

Twee vermeerderaars
Indertijd – in 1990 startte hij met glasaardbeien op 1.700 vierkante meter, toen nog niet te veel gehinderd door kennis over telen onder glas. “Dat was inderijtijd kompleet nieuw voor mij.” In de loop van de tijd is de oppervlakte uitgedijd tot 13.000 vierkante meter nu, met drie afdelingen met even zoveel doorteelten met het ras Elsanta in plantingen van achtereenvolgens 12, 14 en 17 augustus met 9,6 tot 10 stuks per vierkante meter. De planten zijn van trayplanten die De Ruiter in eigen beheer opkweekte, met stekken van twee herkomsten. “Twee vermeerderaars is om het ziektenrisico te spreiden, en om als de de ene leverancier door omstandigheden gevraagde aantal planten niet kan leveren, een beroep te kunnen doen op de andere."

Extra temperatuur nodig gehad
De kachel ging op 1 februari aan, na ruim drie weken koude vangen (vanaf 6 januari), dat was goed voor 500 koude-uren. “Dat moet toereikend zijn, dat is andere jaren ook altijd genoeg geweest." In de tweede afdeling volgde het opstoken drie dagen na afdeling een. Afdeling drie volgde op 8 februari. Deze ruimte ging op 17 januari pas koud, nadat ze voldoende groeigraaduren bij elkaar hadden gesprokkeld. “Van deze laatste afdeling hebben we in het najaar het meeste geplukt. Die planten zijn het zwaarst belast geweest, die hebben die extra temperatuur echt wel nodig gehad.”

Plus lichtverhoging
De strekkinslampen zijn in de eerste afdeling een week na de start van het opstoken aangegaan, in een cyclus van een kwartier per uur. Op lichte dagen van 19.00 tot 7.00 uur, en op donkere dagen 23.00 tot 7.00 uur. De temperauur zit nu op 15 graden Celsius plus lichtverhoging op de dag, op 8 graden in de voornacht en 9 graden in de nanacht plus lichtverhoging.

Plakkende kelkblaadjes
Vorige week is het blad in de eerste twee afdelingen verwijderd, deze week is de derde afdeling aan de beurt. Direct daarna volgt een bestrijding tegen witte vlieg met Oberon. “Dat middel werkt het best. De rest zijn meer lapmiddelen, en voor de biologische bestrijding is het nog te koud. Wel is het zaak het middel zo ver mogelijk voor de bloei in te zetten, benadrukt De ruiter verwijzend naar de kans op plakkende kelkblaadjes na gebruik van Oberon. “Het schijnt nog steeds niet helemaal bekend te zijn hoe dat precies zit, maar op deze manier is de aanpak het meest zeker. En Oberon niet mengen met andere middelen, dat is ook belangrijk."
Wittevlieg is voor De Ruiter geen nieuw verschijnsel. “Ik moet er elk jaar mijn best voor doen. Ze overleven buiten, en de druk neemt jaar na jaar toe.”

Bron: gfactueel.nl – Auteur: Joost Stallen

Of registreer je om te kunnen reageren.