1 reactie

Redactie GFActueel
Uiteindelijk is de agrarische wereld een kaartenpakhuis dat gebouwd is op de producenten.

Ik ben bezig met een artikel over de gevolgen van de betalingsproblemen van de tuinders voor de energiebedrijven.  Die gevolgen hebben mij heel lang koud gelaten. Toen wij nog regelmatig en behoorlijk achterliepen met de rekeningen betalen, probeerde ik de kleinere leveranciers altijd  als eerste te betalen. Omdat ik ze toch een beetje zie als collega’s; hardwerkende middenstanders. En bovendien zijn ze niet anoniem. Als je een factuur van het energiebedrijf terzijde legt, dan heb je niet het gevoel dat je daar iemand echt schade mee berokkent.

Broekriem aanhalen
Wat dat betreft heeft het interview met Rien Bot van AgroEnergy mijn ogen wel een beetje geopend. Alle schade die dat bedrijf nu lijdt, gaat rechtstreeks ten koste van de tuinders die in de toekomst wel doorgaan. Ik zie u nu in gedachte uw schouders ophalen. Ach wat, die grote ondernemingen met hun dikbetaalde directeuren, die kunnen best nog wel een tijdje de broekriem aanhalen. Nou, dat doen ze dan ook. Ik spreek veel te veel toeleveranciers ( en niet alleen grote bedrijven) die keer op keer medewerkers moeten ontslaan. Sommigen hebben al een derde reorganisatieronde achter de rug.

Meer met minder mensen
Ik hoorde ook  het schrijnende verhaal van een medewerker van een groot exportbedrijf in Aalsmeer die zijn baan kwijt was geraakt. Op het eerste oog door werkweigering, maar de man bleek steeds meer en langer te moeten rijden.  Dat herken ik dan ook wel weer. Wij moesten ook steeds meer met minder mensen doen. Win deed op het laatst al het werk dat we anders aan beter betaalde mensen over lieten of waar we een gespecialiseerd bedrijf voor lieten komen. Er was gewoon geen geld meer voor een bedrijfsleider of technische man. En zo kalft ons hele sector steeds verder af. Zelf betreur ik vooral het verlies van collega’s. Dat schijnt de overheid niet zo veel te kunnen schelen. Maar uiteindelijk is de agrarische wereld een kaartenpakhuis dat gebouwd is op de producenten. Als dat pakhuis instort vallen er veel meer slachtoffers dan alleen de tuinders zelf.

Eén reactie

  • no-profile-image

    pieternel

    Bernadette,

    Als je nu toch in de problematiek van de energiebedrijven duikt zou je ook een risicoverzekeraar als AON kunnen peilen. De risicoverzekeraars zijn namelijk niet echt meer bereid om het risico van toeleveranciers, zoals de energiebedrijven, af te dekken.
    Overigens heb ik niet zo veel medelijden met energiebedrijven.

Of registreer je om te kunnen reageren.