Redactie GFActueel
Het jaar 2010 heb ik met gemengde gevoelens beleefd. Een bundeling van paprikatelers in een APO ging op de valreep niet door.


Ik was 18 toen ik het ouderlijk bedrijf vanwege familieomstandigheden moest overnemen. Op die leeftijd zeg je geen nee. Eigenlijk wilde ik studeren en had ik andere ambities. Achteraf gezien is het de beste leerschool die ik heb gehad. Flinke tegenslagen incasseren, doorpakken en uiteindelijk succesvol tuinen. Dat hardt lekker af, daar word je taai van.

Die taaiheid en onverzettelijkheid zie ik ook nu bij een groot deel van de tuinders. Met name paprikatelers beleven zware tijden. Toch heeft dit niet alleen negatieve aspecten. De drive om te veranderen en te willen winnen is volop aanwezig. Zoals al eerder geschreven zien we dat kleinere groepen elkaar opzoeken en bereid zijn in velerlei opzicht in elkaar te investeren. Positief daarbij is dat dit gebeurt op basis van een sterke behoefte aan concreet, vaak kwantitatief te meten, resultaat. Dat is prima want dan kan de meerwaarde van de samenwerking ook veel duidelijker worden. Het schept helderheid over wat wel en wat niet verwacht kan worden.

Het jaar 2010 heb ik met gemengde gevoelens beleefd. Een bundeling van paprikatelers in een APO ging op de valreep niet door. Ook andere pogingen om tot structurele samenwerking te komen kwamen niet of nauwelijks van de grond. Een gemiste kans maar het is niet anders. Aan de andere kant lijkt de marketinggedachte echt te gaan landen. Dutch Specials, de versterkte promotiecampagnes van P8 en A8, de honingtomaatjes van Jos Looije, zijn wat mooie voorbeelden. De grote belangstelling van telers voor merk- en conceptontwikkeling is een teken dat er verandering in denken ontstaat. In ons werk merken wij dat dagelijks en er komen steeds meer aanvragen.

Dat is een belangrijke winst van 2010. Het jaar 2011 staat in het teken van denken naar doen. Ik wens ieder een succesvol maar vooral gezond nieuwjaar.

Of registreer je om te kunnen reageren.