Glas

Nieuws

Nederlandse glastuinbouw wordt ‘waterproof’

Tijdens een Breakfast briefing op de Horti Fair gaven deskundigen aan welke technische mogelijkheden er zijn om de emissie van nutriënten en residuen van gewasbeschermingsmiddelen via water terug te dringen, en discussieerde een panel en aanwezigen daar over door.

Er is afgesproken dat de glastuinbouwsector in 2027 vrijwel op een nullozing aan stikstof en fosfor zit. Een zware opgave. Na onderzoeken door onder andere het IRVM is vastgesteld dat het residu-niveau van gewasbeschermingsmiddel-resten in het oppervlaktewater nog veel te hoog is en eveneens fors teruggebracht moet worden.
Er zijn al zuiveringstechnieken uit andere sectoren beschikbaar die in aangepaste vorm een bijdrage zouden kunnen leveren om dit doel te realiseren. Er ligt ook al wel veel technologie uit onderzoeken op de plank. Deze moet nog wel uitgewerkt worden tot marktrijpe praktijkoplossingen.

Preventie werkt effectiefst
Er zijn veel mogelijkheden om emissie via water te voorkomen, maar verbetering van een aantal waterstromen draagt duidelijk het meeste bij aan de verbetering, waaronder het uitgangs- en recirculatiewater. Daarbij zijn preventieve maatregelen, die zorgen dat er geen ongewenste stoffen in het gietwater terecht komen, altijd effectiever en goedkoper dan ze er naderhand uit te moeten verwijderen.

Vervuiling in meststoffen
Eerste belangrijke aandachtspunt is een start met kwalitatief goed (natrium-arm) uitgangswater. Er zijn diverse technologieën beschikbaar om ongewenste stoffen uit het te gebruiken uitgangswater te verwijderen. Zo zijn er technieken uit de waterzuivering, die per kuub gereinigd water vaak relatief goedkoop zijn.
Een uitdaging is nog wel om zware metalen te verwijderen. Ook daar zijn al grootschalige zuiveringstechnieken voor bekend, maar deze moeten nog wel aangepast worden om er kleinschalige installaties van te maken die op individuele bedrijfsschaal ingezet kunnen worden.

Zware metalen
Een ander knelpunt is het probleem van zware metalen, voornamelijk door hergebruik van condenswater uit de wkk en rookgasreiniger. Hier ligt in eerste instantie een rol voor wkk-toeleveranciers, om het probleem bij de bron op te lossen.
Zware metalen zijn naderhand uit te zeven via membraanfiltratie. Een andere mogelijk bruikbare techniek is elektrothermische flocculatie, waarbij spanning op het water wordt gezet, zodat er te verwijderen ijzerverbindingen ontstaan met daarin de ballaststoffen.

Selectief ontzouten
Vervuiling, bijvoorbeeld in de vorm van natrium, in meststoffen (zoals kaliloog) is een andere bron van ophopende ongewenste ballaststoffen.
Recirculatiewater kan behandeld worden door selectief te ontzouten, en er bijvoorbeeld specifiek natrium uit te halen. Deze techniek is bekend uit de wasmiddelenindustrie. Nadeel is dat bij verwijdering van de eenwaardige ionen (zoals natrium) ook kalium verloren gaat.

Hogere tolerantie
Onderzoeker Wim Voogt stelde voor om ook nog eens goed naar de opgestelde veiligheidsnormen te kijken, waarboven gespuid wordt omdat het risico op gewasschade door ophoping van stoffen anders te groot wordt. ‘Kijk of je ook hogere waarden kunt tolereren. Dan hoeft er minder snel geloosd te worden. Bij hogere concentraties is ook de gewasopname van nutriënten nog eens hoger, zodat er zo ook meer ongewenste elementen uit het water verdwijnen.

Afbraak residuen
Er zijn ook technieken waarmee residuen van gewasbeschermingsmiddelen te verwijderen zijn. Zo zijn er biologische systemen met membraanbioreactoren, waarin resten van gewasbeschermingsmiddelen in de biofilm terecht komen en tezamen daarmee afgebroken worden door bacteriën.
Verder is er cavitatie en geavanceerde oxidatie. Bij die eerste techniek, in de visteelt al toegepast, worden met geluidtrillingen zeer kleine zuurstofbolletjes geproduceerd, waardoor middelresten afgebroken worden.

Bron: Groenten & Fruit – Auteur: Peter Visser

Of registreer je om te kunnen reageren.