In Spaanse sferen

Stan Verstegen

Journalist

Redacteur Groenten & Fruit

03 mrt 2009 - Flaneren en op een Spaans terrasje wat eten of drinken, bij een temperatuurtje van 17 graden Celsius. De groep aardbeientelers past zich snel aan…

Zondag bestond het programma van de groep aardbeientelers vertoevend in de Zuidwest-Spanje uit niet-tuinbouw activiteiten. Het Megabedrijf Cortigo el Esparragal in de buurt van Sevilla maakte indruk door haar omvang en de uitstraling van de ‘boerderij’, meer een Hacienda.

Indrukwekkende hengst
Het bedrijf heeft 3.000 hectare grond, grotendeels grasland, maar ook zonnebloemen, granen en olijfbomen. De hoofdactiviteit is echter vee. De familie Marques de Casa Oriol bezit 800 koeien, waarvan 400 melkkoeien, 600 stieren en 60 paarden. Die stieren worden gehouden voor de slacht, waarvan een aantal dat ondergaat onder de ogen van het Spaanse publiek in de Plaza de Toros, de arena voor het stierengevecht. ‘Slacht’ is in de ogen van de Spanjaarden in dit verband dan ook een volstrekt verkeerd woord. Het ritueel maakt onderdeel uit van de Spaanse cultuur. De excursie eindigt bij de hengst die alle 60 paarden heeft verwekt. Hij maakt indruk…

Overnachten op de Hacienda
Ook in Spanje zoeken agrarische bedrijven overigens naar andere activiteiten naast de land- en tuinbouw en dat is op dit bedrijf niet anders. Op de Hacienda kun je overnachten. Een Spaanse variant van ‘Overnachten bij de boer’, maar dan in zuidelijke sferen.

Geen aardbei te bekennen
Sevilla straalt helemáál de Spaanse sfeer uit. Een schitterend Alcazar (Koninklijk paleis), een prachtige kathedraal, maar ook ‘gewone’ woningen in allerlei kleuren en met diverse tierelantijntjes en versieringen maken het geweldig om gewoon wat doelloos door de straten te wandelen en de indrukken op je in te laten werken. Doelloos rondlopen is ook wat de inwoners van Sevilla op zondagmiddag doen bij een aangenaam temperatuurtje van 17 graden Celsius. Flaneren en op een terrasje wat eten of drinken. De groep aardbeientelers past zich snel aan… Het ontbreekt ze eigenlijk maar aan één ding: nergens zijn aardbeien te bekennen!

Hasta mañana!