Supers met AGF op oorlogspad

11 okt 2010 - Natuurlijk, tijden veranderen, alles is afstandelijker, alles moet sneller, de wereld lijkt meer op een ego-planeet waarbij het recht van de sterkste altijd moet zegevieren.

Zo’n twee jaar geleden kon je het al voorzichtig hier en daar horen fluisteren, de supers willen de marktaandelen van de AGF-speciaalzaken en de ambulante handel inpikken. Je praat dan over ongeveer 10 % marktaandeel ambulant en ook 10 % AGF-specialisten. Tot dan toe konden we in de sector leven met de vaak tijdelijke AGF-actieoprispingen van de supers, ach dacht je, het gaat wel weer over, het zijn net zwangerschapboertjes, die heb je nooit langer dan negen maanden, maar dat is met ingang van deze herfst anders.

Kleurrijk winkelaanbod
Met AH voorop die nog steeds de klanten wil laten geloven dat ze op de kleintjes letten en met in hun nasleep alle andere grutters zijn ze begonnen met ongekend harde AGF-acties.
Het vreemde is dat ze ook regelmatig roepen dat ze in de winkelcentrums en stadscentrums de kleinere plaatselijke ondernemers nodig hebben om het winkelaanbod kleurrijk te houden, een klant meer redenen te geven om te komen kopen.

Nek omdraaien
Hoe kun je het dan verzinnen om die zelfde kleurmakers de nek om te draaien, op zijn minst gezegd uitermate paradoxaal, en voor veel kleinere ondernemers meer dan misselijk makend, deze krijgen net als ik al oprispingen als ze die bedrijfsleider van AH als clown in de tv-spotjes door het beeld zien rennen.

Geen donder kan schelen
Natuurlijk, tijden veranderen, alles is afstandelijker, alles moet sneller, de wereld lijkt meer op een ego-planeet waarbij het recht van de sterkste altijd moet zegevieren, maar wat is dan uiteindelijk het voordeel van de klant. Ik geloof dat speciaalzaken beter dan welke super dan ook de producten verser kunnen aanbieden, daarbij kwalitatief meestal veel beter zijn, klanten komen er ook voor ideeën en productvoorlichting en natuurlijk het sociale aspect. Noem het maar mens-marketing, daar kan geen super aan tippen, daar zijn de eigenaren van de bedrijven de aandeelhouders die het werkelijk geen donder kan schelen waar de centen vandaan komen, als ze maar komen.

Bij die kleinere ondernemer is dat anders, daar staat een persoon met meerdere personen in het bedrijf weer personen te helpen in de winkel of aan de kraam op de markt, daar is nog contact, daar hoor je wat je wilt horen, daar krijg je wat je hebben wilt.

Ik denk dat als het de supers zou lukken om de kleinere detailhandel de nek om te draaien ze uiteindelijk blijven zitten in een omgeving waar de klant alleen maar zeer noodzakelijk moet komen maar er verder niets te zoeken heeft, een soort commerciële Sahara.
Ik mag toch hopen dat het zo ver nooit zal komen.