Dus niet 'puur natuur'

Madelinde Daane

Marketeer

Marketingcommunicator in de agrarische sector met haar bedrijf MDCommunicatie.

14 dec 2010 - Wat moet ik nu denken over boerenkoolstamppot van de AGF-specialist of traiteur? Dat is kant- en-klaar maar het oogt vers, lekker en gezond.

“Er gaat niets boven een kant-en klaar maaltijd met additieven”, schrijft Rosanne Hertzberger in NRC Handelsblad. De interessante vraag “waarom willen mensen `puur natuur` eten, terwijl ze daarnaast wel voor nieuwe technologieën gaan, levert enorm veel discussie op. In AGF-termen kan je denken aan: “je voelt je goed als je zelf boerenkoolstamppot hebt gemaakt van niet-voorgesneden kool en kruimige aardappels, en je voelt je schuldig als je het als kant-en klaar magnetronhapje met worst, in de super koopt.”

Bijna zelfgemaakt
Afgelopen vrijdag discussieerde Karin (Koken met Karin, Zónder pakjes & zakjes) met Rosanne in Spijkers met Koppen. De twee meningen, puur natuur versus additieven, kunnen lijnrecht tegenover elkaar gezet worden. Het deed mij denken aan “alles-wat-er-tussen-in-zit”. Wat moet ik nu denken over boerenkoolstamppot van de AGF-specialist of traiteur?Dat is kant- en-klaar maar het oogt vers, lekker en gezond. Nog een stapje verder zijn de kant-en klaarproducten die worden aangeprezen als “zelfgemaakt”. Niet letterlijk “zelfgemaakt door u”, maar die wel degelijk de indruk geven dat je ze (bijna) zelf hebt gemaakt. Denk maar aan “homemadeapplepie” bij de super.
Bij een potje (foto) van chef Jamie Oliver, krijgen we een relatief gezond, vers gevoel. Dat ziet er “zelfgemaakt” uit, met handgeschreven etiket. Dergelijke producten spelen mooi in op de psychologie van “het ziet er zelfgemaakt uit, dat lijkt gezond, het voelt bijna alsof ik er wel iets voor heb gedaan en voel me dus minder schuldig over mijn gemakzucht”.

Behoeftevervuller
Persoonlijk ben ik niet voor het één noch het ander. M.i. gaat het om:  “in welke behoefte voorziet een product?” Wil je energie? (Mooi verwoord door Janneke Vreugdenhil; Hertzbergers verhouding tot voedsel lijkt zo ongeveer als die van een auto tot benzine).
Of wil je liefde tonen? Zoals Nadia Zerouali vertelt: “Aan tafel leer je dat je om de beurt dingen vertelt, je leert delen. En als ouder laat je zien hoeveel je van je kind houdt: Kijk, dit heb ik gemaakt, ik zorg voor jou. Eten is meer dan een verzameling voedingsstoffen.”

Gemak moet
Gekoppeld aan je eigen behoefte kies je voor ‘puur natuur koken’ of voor ‘eten met hulp van….’. Herzberger schrijft dat ze dankzij poederpuree,stamppot met verse groenten heeft gegeten i.p.v. snackbarfood.
M.i. is het een gegeven dat gepercipieerd gemak voor 95% van de consumenten niet meer is weg te denken. Iedereen die iets verkopen wil (en dus iets aan marketing doet) zal proberen te voorzien in die behoefte, letterlijk of figuurlijk.