United Change I
03 dec 2009 - Welke “onmogelijke” toekomst ziet onze sector eigenlijk?
Het was een woordspeling van prinses Mabel van Oranje tijdens haar verhaal bij TEDxAmsterdam over het creëren van grote doorbraken. Al dan niet per ongeluk sloeg ze de spijker op zijn kop door United States te verhaspelen tot United Change. De wereld veranderen kun je immers niet alleen. TEDxAmsterdam was een conferentie waar een groot aantal sprekers hun “ideas worth spreading” mochten delen met het publiek en nog duizenden andere belangstellenden die niet meer in de uitpuilende zaal pasten. Vanwege een klein filmrolletje als ondersteuning van het verhaal van professor Marcel Dicke over het eten van insecten mocht ik ook aanwezig zijn.
Prinses Mabels uitermate boeiende TED-talk ging over de heel grote vraagstukken, zoals oorlog, armoede, klimaat en mensenrechten. Daarbij noemde ze 5 thema’s die van groot belang zijn voor het oplossen van dit soort immense wereldomvattende problemen.
Achtereenvolgens noemde Mabel de volgende thema’s:
1. Het allerbelangrijkste: je moet er absoluut in geloven dat het onmogelijke uiteindelijk mogelijk is.
2. Ga pragmatisch te werk, dus doe het stap voor stap en verlies de werkbaarheid in de praktijk niet uit het oog.
3. Je kunt allemaal het verschil maken, maar niemand kan het grote probleem alleen oplossen.
4. Leiderschap, waarbij onderscheid is tussen de formele leiders, de vroegere leiders en de informele leiders.
5. En de moeilijkste wellicht: geduld.
Het verhaal van de prinses heeft me niet meer losgelaten, want ik denk dat ook de lange termijn aanpak voor de tuinbouw zo aangepakt moet worden. Aangezien deze blog te kort is om alle punten aan de orde te laten komen zal dit een serie worden. Vandaag deel 1.
Heb een rotsvast geloof dat het onmogelijke uiteindelijk toch mogelijk is! Welke “onmogelijke” toekomst ziet onze sector eigenlijk? Probeer dat maar eens te formuleren in de vorm van: “Zou het niet fantastisch zijn als….” Alleen maar dromen van een hogere prijs is te kort door de bocht. De prijs is immers de resultante van vraag en aanbod, maar bijvoorbeeld ook van gunnen en fatsoen. Emotionele eigenschappen van producten kunnen de prijs ook beïnvloeden, zoals de maatschappelijke status van een product of sector. Reputatie en beleving spelen net als uiterlijke kwaliteitskenmerken een rol hierbij.
Zou het bijvoorbeeld niet fantastisch zijn:
1. Als de consumptie van groenten en fruit in welke vorm dan ook, in 2020 is verdubbeld.
2. Als vers weer opnieuw wordt uitgevonden waardoor vers in nieuwe vormen aangeboden wordt en het eenvoudiger is om verre bestemmingen te bereiken en continu te beleveren.
3. Als we daardoor ook een substantiële bijdrage kunnen leveren aan het voedselvraagstuk in verband met de sterk groeiende wereldbevolking.
4. Als het aanbod maximaal kan worden afgestemd op de vraag. Waarbij in tijden van overproductie op de verkeerde plaats en op het verkeerde moment deze overproductie tot rechtvaardige waarde kan worden gebracht, zoals vermeld onder droom 2.
5. Als het sectoroverschrijdende bedrijfsleven een schat aan niet-uitwisselbare en onderscheidende groenten en fruit merkconcepten ontwikkelt. Met daarbij een rechtvaardige verdeling van de lusten en lasten.
Van welke “onmogelijke droom” zou u het zo fantastisch vinden als die werkelijkheid wordt?
Als we er zelf niet in geloven, wie zal dan in ons geloven?
5 Reacties
Ja dat snap ik, de duurzaamheidsfactor moeten we bij de uitvoering altijd zwaar mee blijven wegen. Maar tijdens het dromen zou ik die last niet op mijn schouders willen nemen, dat droomt slecht.
Maar wat is duurzaamheid? Daar ga ik het nu niet over hebben, daar wordt op Foodlog.nl al zo vaak over gedebateerd dat we dat hier maar niet ook nog eens gaan doen. Nou ja,...als het de gesel van de foodloggers kan doorstaan is het vast en zeker duurzaam. Duurzaam = foodlogbestendig ;-) Hèhè eindelijk een defintie voor duurzaam! (met de complimenten voor foodlog.nl overigens)
Jan Robben - 08-12-09 23:11
Ik zit niet in mijn maag met dromen over heruitvinden van vers. Ik denk alleen dat binnen een straal van 500 km nog heel veel mensen verleid moeten worden met groenten en fruit, inplaats van koolhydraten en vet.
het punt dat Wil uit Schagen noemt raakt me. Moeten wij boontjes en bloemen uit Afrika consumeren, waar de eigen bevolking gebrek heeft aan water? En gaan we dan met z'n allen voedselhulp invloegen? Kan niet meer in deze tijd.
Nieuwe dromen kunnen niet meer zonder de duurzaamheidsfactor mee te laten wegen.
Pieternel Bouwman- van Velden - 08-12-09 13:14
1 Het is naar mijn mening mogelijk om in 2020 een dubbel kwantum groenten en fruit te eten wereldwijd. Dat is gezond. Kan het ongezonde overdadig zoete voedsel verdrijven. Kost minder tandpasta en gezondheidsverzorging en biedt nog meer voordelen.
2 Vers opnieuw uitvinden. Dat doet mij denken aan technische ingrepen. Met bestraling moeten wij al voorzichtiger zijn dan wij nu doen. En het bio dynamisch moet in de vruchten en groenten zo min mogelijk worden aangetast. Daarom zie ik verre bestemmingen ervan niet zitten. Nu is dat een geforceerde situatie. Welvaart kan juist beter groeien wanneer in nu arme landen zelf voedsel wordt verbouwd. De bevolkingsdruk zal dan daar ook gaan dalen.
3 Aanbod voor regionale voorziening kan meer worden afgestemd op de vraag. En bij een teveel zou er locaal meer geconserveerd kunnen worden. Waarom tomaten voor ketchup in Honduras telen? Die droom over vers en aanpassen moet je vasthouden Jan.
Geduld. Merkconcepten zijn er zat. Ik stond ook eind tachtiger jaren in de keuken waar wij het 4 Max Havelaar model hebben uitgebroed. Ik wilde er meteen een ui, wortel of aardappel in opgenomen zien. Dat gaf een weerstand. Het begon met koffie. En met Fair Trade is de omzet € 3 miljard. Bestemmingsproductie. Daar kunnen wij nog veel in winnen.
In maart was ik in Ethiopië. Bloementeelt, een moeilijke markt door te grote afstand en nog niet minimaal duurzaam bezig. Vooral niet met het schaarse zoete water. Wat ook geldt voor de groenten en fruit, waarvan het grootste en beste deel ook wordt geëxporteerd. 1000 DAF, onderhand oude autobussen vervuilen de hoofdstad Addis Abeba. En noordelijker, in Lalibela zag ik Amerikaans graan en olie uitgedeeld worden aan hongerige mensen. Het land aldaar is droog. Irrigatie ontbreekt er. Wie meent dat zult een omstandigheden niet van invloed zijn op de land en tuinbouw in Nederland, zou met Kerstmis eens de rust kunnen vinden om het mondiale voedsel produceren wat meer proberen te doorzien. Het betrekken tot eigen leefsituaties.
Wil Braakman, Tuinder in Schagen - 08-12-09 08:46
Zit je nu al met "nieuw uitgevonden vers" in je maag? Het moet nog uitgevonden worden!
Als we onze toekomstvisie maar blijven stoelen op wat er vandaag de dag technisch, logistiek en politiek haalbaar is dan zullen we dus altijd achter de feiten aan blijven lopen.
Met een technologie- en kennisland als waarin wij leven moeten we toch in staat zijn om "onmogelijke" toekomstwensen te kunnen realiseren.
We zijn het alleen niet gewend om "onmogelijke" dromen te durven hebben en al helemaal niet om ze te delen met anderen. Logisch, want er zijn wel 1001 redenen waarom "onmogelijke" dromen niet haalbaar zijn. Dodelijk is het gebrek aan droomdurf daarom voor al die kansen die al in de kiem gesmoord worden.
Ja, en wat is "duurzaam"? Is de omvang van de food(t)print de maat voor duurzaamheid?
Als we "opnieuw uitgevonden vers" zo kunnen produceren dat we daarmee delen in de wereld kunnen bereiken waar een schreeuwende behoefte is aan goede voeding, dat we het ook nog betaalbaar kunnen maken en dat het in perfecte staat op de plaats van bestemming aankomt, dan is "ver" wat mij betreft aan de andere kant van de wereld.
Footprint is nu weer zo'n westers modewoord, waar voedselbehoeftige bewoners in andere delen van de wereld geen boodschap aan zullen hebben denk ik. Met kennis en technologie kunnen ook alle footprintgerelateerde problemen opgelost worden.
Maar alles begint bij een toekomstvisie die niet gebouwd is op de gebreken en frustraties van vandaag en gisteren, maar vanuit wat we nou echt zouden willen.
Jan Robben - 07-12-09 23:02
a. Is dit niet in strijd met duurzaamheid en footprint van producten?
b. heeft de financiële crisis niet geleerd dat verre markten ook risicovolle valuta's met zich mee brengen en dus relatief makkelijk weer uitvallen?
Pieternel Bouwman- van Velden - 07-12-09 11:14
Reageer op dit artikel
Agenda
meer...
- 30 aug 2010
- Businessledenbijeenkomst
- 01 sep 2010
- International Strawberry Congress
- 02 sep 2010
- Demodagen Tomaat Rijk Zwaan
- 08 sep 2010
- Inloop Tomaat IC
- 08 sep 2010
- CO2 en Het Nieuwe Telen
- 08 sep 2010
- Werktuigenbeurs, AgroTechniek Holland
- 08 sep 2010
- AgroTechniek Holland 2010
- 10 sep 2010
- Themamiddag doordragers
- 10 sep 2010
- Aardbeien demodag
- 15 sep 2010
- I-demodagen
Markt en energieprijzen

Nog dip in gasprijs te verwachten
De gasprijs blijft bewegen tussen de 20 en 21 eur/Mw voor Ca...





