Bloemetjes en bijtjes

Gerard van Antwerpen

Directeur NIFE

Directeur van NIFE Energie-advies

07 jul 2009 - Politieke sukkels stonden vurige betogen te houden over stofjes die in onze bijen zouden zitten.

Werk is niet meer of niet meer zo belangrijk. Tenminste, niet meer als je hoort dat je eind van het jaar voor de eerste keer vader gaat worden. Mijn toekomstige vrouw Cheryl en ik hopen dan een kleine spruit te mogen verwelkomen, die we op deze ietwat rare wereld gaan zetten. Dus nu even wat meer plaats voor bloemetjes en bijtjes dan voor chrysanten en tomaten.

Over bijen gesproken. Vorige week enthousiast ingelogd op de site van de Tweede Kamer, om te kijken of de ingediende motie die onze tuinbouwsector de aandacht en hulpmiddelen moet geven die het verdient, zou worden aangenomen.

Bijen
Wat ik zag was een combinatie van Koefnoen, Draadstaal en Kooten & De Bie. Politieke sukkels stonden vurige betogen te houden over stofjes die in onze bijen zouden zitten en ze wilden volgens mij dat elke inwoner van Nederland 1.000 bijen zou adopteren en deze zouden vertroetelen alsof het onze eigen kinderen betreft. Zoiets. De schatten struikelden keer op keer over de moeilijke naam van het stofje in de bij. Zo erg dat je nog medelijden kreeg met deze door ‘ons’ betaalde politici die net zo onmisbaar zijn voor onze samenleving als een ijsblokjesmachine op de Noordpool. Kloten Om De Bij!

Onbenullen
Gelukkig kreeg de tuinbouw de benodigde aandacht, maar wat een onbenullen zag je toch maar weer eens in een uurtje politieke televisie. Hier om de hoek in het Westland staan de kranten vol over de kosten en procedures aangaande een basisschool en ons nieuwe gemeentehuis. Kosten rijzen niet uit de pan, maar uit meerdere pannen. Begrotingen lijken gemaakt door de enthousiaste kinderen van 1 tot 5 jaar van de betreffende politici, adviseurs en bouwers. Hoewel, misschien doen die kinderen het wel beter dan hun ouders.

Klokkenluider
Maar je haalt je schouders er toch niet meer voor op? Tramtunnel in Den Haag. Betuwelijntje. Bouwputten in Amsterdam die zo diep zijn dat je een kangoeroe bijna een hand kan geven. We komen aan alle kanten tekort en wie zal de tekorten mogen financieren? Juist, de ondernemer voorop in het kielzog gevolgd door de consument. Ik ben nu al weer benieuwd of de Energiebelasting voor elektriciteit volgend jaar voor de zoveelste keer op rij relatief hard stijgt. En werkloosheid? Ik denk dat het beroep Klokkenluider ons nog de nodige banen op gaat leveren.

Semi-gezeur
We zitten stil en lijken te moe voor actie. Jan en Yolanthe en Wesley en Michael J. beheersen onze dagelijks leven. Dus misschien moeten we gewoon niet zeuren. Zolang we nog genoeg geld hebben om rond half zeven naar Kwalbert Verlinde te kunnen zappen om te horen hoe de steenpuist op Gerard Joling zijn achterwerk hem ervan weerhoudt om op zijn vriend te gaan zitten….. waar praten ‘we’ dan over. Laten we of lijdzaam toe blijven kijken óf tot keiharde actie overgaan. Maar niet dat semi-gezeur….

Dus wat minder klagen allemaal. Komt tijd komt raad. Achter de wolken vliegt een bij en straalt de zon. Wees blij dat we politici van de straat kunnen houden. We leven in een heerlijke verzorgingsstaat en Monster en Scheveningen zijn net zo gezellig als de Spaanse kust of de Griekse Eilanden. Geniet! Het leven is er veel te mooi voor……