Dé borrel

Pieternel Bouwman - van Velden

Freelance journalist

Freelance journalist voor tuinbouwvakbladen en nog veel meer

11 jan 2012 - Wat kan die Loek Hermans boeiend spreken, maar wat heeft hij nu eigenlijk gezegd?

Gisteren was ik bij de uitreiking van de Tuinbouwondernemersprijs en de daarop volgende PT - nieuwjaarsreceptie. Ik dacht dat ik dit jaar één van de happy few zou zijn, maar nee. Het was weer als vanouds een volle bak. En Loek Hermans mocht de zaal opwarmen, met een Greenport Holland verhaal. Ik ging er eens lekker voor zitten. Mensen, wat kan die man praten, zo bijna uit het blote hoofd. Eerlijk gezegd vind ik hem wel indrukwekkend en sympathiek. Bovendien invloedrijk. "Ik had het laatst met Maxime over..", rolde zo de zaal in.

Onder de indruk
Hermans vertelde over zijn eerste tuinbouwjaar en de indruk die het op hem maakte. Zijn verwondering over de techniek, de dynamiek, de kennis, de capaciteit, het prachtige vak, maar ook de immense problemen waarmee de sector kampt. Zijn handen jeuken om met Greenport Holland verbindingen te maken tussen bedrijfsleven, wetenschap en overheid. Op dat moment begon ik een beetje heen en weer te wiebelen op mijn stoel. Waar heb ik dat eerder gehoord? Mensen van buitenaf raken altijd onder de indruk als ze met de tuinbouw in aanraking komen. Kennelijk is de wondere wereld van de tuinbouw het best bewaarde geheim van Nederland.

Wereld veroveren
Wat mij weer op het puntje van mijn stoel deed belanden waren de woorden 'voedselveiligheid' en 'gezondheidstrend', die van het spreekgestoelte rolden. Voedselveiligheid is nu eenmaal best wel redelijk aardig geregeld in de Nederlandse tuinbouw, zo concludeert Hermans. Alleen weet niemand het. En natuurlijk moeten we met z’n allen aan de worteltjes, spruitjes, witlof en peren. Wat let de tuinbouwsector om de wereld te veroveren met al dat veilige lekkers?

Nooit meer
Nu gaat het gebeuren, dacht ik. Daar komt het verlossende woord van de man die de kar wil trekken. Hij nam een aanloop en zei: "Zo’n Ehec-crisis mag nooit meer gebeuren." Punt. Ik was er helemaal stil van. Nog even vroeg ik me af op welke manier de tuinders zo’n aanrollende tsunami moeten tegenhouden, maar ach, dat zijn details. En bovendien, het was tijd voor een borrel.