/ / / (West)Berlijn

(West)Berlijn

3 reacties

Tekstgrootte

Cor van Staalduinen

Teler

Bonenteler in Naaldwijk

09 mrt 2010 - Weg met die dikke nekken en ego’s, ga eens constructief in debat over samenwerking, bundeling, en afzet.

Op de Fruit Logistica trof ik een handelaar die wel voor Afrikaans product een faire prijs over heeft, maar voor Nederlandse paprika’s niet, zoals ik in mijn column in het weekblad van deze week schrijf. Maar de Nederlandse tuinders hebben ook boter op hun hoofd. Veiling en handelaren hebben we niet meer nodig, dat kunnen we zelf. Met 12 vrienden red je het wel, schaalvergroting is kostprijsverlaging, kleinere tuinders tellen niet meer mee, kleine producten zijn ondergeschikt en kostenmakers. Tomaten worden verhandeld voor 1% veilingkosten, een klein product mag alle kosten dragen en betaalt 15%. En de verdeling van de GMO-pot: de grootste groene vingers zitten daar tot aan hun oksels in te graaien, terwijl kleinere producten die ook bijdragen aan die pot, worden uitgelachen.

Verblind door vrije geld
Schuim om de bek en verblind door het goedkope, vrije geld, de ene na de andere hectare omhoog, even 45 hectare met belichting en op naar de 100 hectare. Niemand vraagt zich af of er wel klanten zijn voor die massa goedkope tomaten, paprika’s etcetera. Een column over sale en lease back, en tuinbouw en financieel Nederland stort over je heen. Bakzeil hebben ze gehaald, uiteindelijk ook de Rabo. Subsidies zijn misbruikt voor de grootheidswaanzin van enkelen, gefundeerd op aannames, rendementen uit het verleden en andere onzin.

Hebzucht en afgunst regeren
Vraag en aanbod horen in evenwicht te zijn. Uiteindelijk zal het zo zijn dat Mien uit Assen bereid moet zijn om jouw producten te kopen. Al heb je de laagste kostprijs en je krijgt 1 cent minder, draai je nog verlies. Meer, meer, meer: hebzucht en afgunst regeren. Ga nou eens produceren wat de markt vraagt, gun een ander ook wat. Het zal uiteindelijk niet zo zijn dat enkele groten alle subsidies opslokken, dat kleine tuinders geslachtofferd worden, ter meerdere eer en glorie van enkelen die de laagste veilingprovisie willen betalen.

Weg met die dikke nekken en ego’s, ga eens constructief in debat over samenwerking, bundeling, en afzet. De een kan niet zonder de ander. Over de muur, van het Klein orkest, 26 jaar later en nog actueel, in de tuinbouw. En ik? Ik ben als die vogel.

3 Reacties

@ C van Staalduinen; Sorry, het zal aan mij liggen, maar ik snap er nu nog veel minder van. Ik zie die hele muur niet in deze context.
Wel vind ik het grappig dat er ook nu weer gesproken wordt over product produceren waar geen vraag naar is. Doet het gros van alle tuinders dat dan niet, blind produceren zonder te weten welk spel er met het eigen product gespeeld wordt. En blind is het nu eenmaal lastig bijsturen, dus dan maar klagen dat een ander er niks van snapt.
Ik had liever gelezen hoe jij de verkoop van jouw bonen georganiseerd hebt, hoe jij vraag creëert voor jouw product en wat jouw bijdrage is aan de afstemming van aanbod op vraag in bonenland. Als het in de bonen kan, kan het bij paprika’s, tomaten en komkommers misschien ook lukken. Of kunnen we dat verwachten in deel drie van je column. Wie weet red je een hele sector…

Bertus - 15-03-10 21:41

@Bertus,jammer dat je (Oost)Berlijn niet hebt gelezen in het weekbad groenten en fruit.Daarin beschrijf ik de Fruitlogistica,en het overweldigende daarvan,Fair trade,samen werking en slechten van muren.Dat in het licht van Berlijn waar vroeger ook een tweedeling bestond en die nu weg is,Dat de wereld niet draait om zij en wij,maar om samenwerking.En dat als de muur weg is we er allemaal beter van,kunnen worden.Kijk maar naar Berlijn,de muur is weg,de tegenstellingen ebben weg,Iedereen is er beter van geworden.Dat zou in de tuinbouw ook moeten gebeuren.Dat betekend dat we allemaal,tuinders,maar ook handelaren naar het grote geheel zullen moeten kijken.De tegenstelling waar het klein orkest over zingt,is super actueel,hoeveel tuinders staat het water niet aan de lippen,wie heeft het lef om/kan zijn mond open te trekken tegen banken,afnemers ect.Niemand,behalve als je geld hebt,Anderzijds,wij hebben de banken en handelaren nodig zoals zij ons nodig hebben.Berlijn dus,Fruitlogistica in de stad van de eenwording.2 columns Oost en West Berlijn.Trouwens,Ik heb nergens geschreven over het grote gevaarschaal vergroters,maar op de manier waarop de schaalvergroting is gegaan,spiegel voorhouden,met gratis geld producten produceren waar (waarschijnlijk) geen vraag naar is.Resumerend,Ego"s opzij,samenwerken,vraag creeren,produceren wat de markt vraagt,alleen dan kunnen wij als Ned sector overleven.

C.v.Staalduinen - 12-03-10 21:30

Als objectief lezer vind ik de wijzende vinger naar de "dikke nekken en ego's" ook niet direct constructief. Het is mij dan ook niet helemaal duidelijk wat de boodschap van deze blog is. Is het een poging om te komen tot samenwerking en bundeling of is het een oproep een gezamenlijke vuist tegen het grote kwaad, de schaalvergroters, te maken. En de verwijzing naar "Over de muur"; ik zag de actualiteit hier niet van in. Gezien de oorzaak van het probleem aldus de schrijver te wijten is aan de kapitalistische hebzucht die synoniem staat voor het westen, zoekt de schrijver de oplossing blijkbaar in het oosten in de vorm van een door de overheid gereguleerde markt zonder vrije marktwerking? Hoe triest is het met de sector en haar ondernemers gesteld als we met weemoed terug denken aan het socialisme. Hoe ik het ook moet lezen, alles wat blijft hangen is het beeld van die kleine zwarte kip met op zijn kop...