teeltgeluid

448 bekeken

‘Ik vind dat we mooie vlotte gewassen hebben’

Freek Boudeling in Sint Philipsland klinkt tevreden als hij het over zijn spruitkool heeft. Hij is een ‘late’ teler, met de oogst vanaf eind november tot rond 20 februari. Albarus en Staedia zijn z’n belangrijkste rassen, naast Martinus en Hemera. “Ik vind dat we mooie vlotte gewassen hebben, de planten zijn goed aan de groei.”

Wel maakt Boudeling een kanttekening bij het ras Martinus. In vergelijking met andere jaren, en ook in vergelijking met de andere rassen, is de groei wat stugger. “De andere rassen groeien gewoon wat guller.”

In de droge periode –dat was in juni- zijn alle plantingen eenmaal beregend. “Ik heb natuurlijk alleen maar late rassen, maar daar waren ze toen wel dankbaar voor. In juli viel er op een dag 60 millimeter regen, dat was de eerste echte bui na de droogte. “Dat was lang genoeg na die beregeningsbeurt, dus dat gaf geen problemen. Voor de rest zijn we gevrijwaard gebleven van grote neerslaghoeveelheden.”

Foto: Henk Riswick
Foto: Henk Riswick

‘Het valt mee’

Koolmotten dreigden in het begin een bron van zorg te worden, maar dat is meegevallen. “We zitten er kort bovenop.” De tripsdruk valt ook mee. “Er staan hier en daar uien, maar in de tellingen valt het aantal tripsen erg mee. Dat zegt niet alles, maar ook in de gewassen is het tot op heden geen groot probleem.” De koolvlieg laat een wisselend beeld zien. De ene keer zijn de vallen zowat leeg, een andere keer valt het aantal wat hoger uit. “Dan spuit ik eens een ronde extra met pyrethroïden. Maar of het door die bespuiting komt dat je daarna minder vliegen vindt, of door de omstandigheden, dat weet ik niet. Het zou erg toevallig zijn als je alle vliegen raakt.”

“Met het huidige etiket hebben we volgend jaar nog bestrijdingsruimte, maar ik hoop ook daarna nog spruiten te telen”

Waar het uiteindelijk om gaat is dat het gewas zo min mogelijk belaagd wordt. Dat lijkt de eerste helft van de teelt aardig gelukt te zijn. “Ik denk dat we de gewasbescherming aardig in de vingers hebben, maar je moet er wel kort op blijven. De Movento ligt erop, dat was preventief, want luis is nog niet gevonden, en ik heb eenmaal Tracer en Calypso gespoten. Dat is het dan ook.” De schimmeldruk valt ook mee. “Een enkel stipje valse meeldauw, op een klein stukje.”

Slakkenetiket

En hoe staat het slakken? “Ik kan een slak vinden, en probeer de betere momenten te benutten om te strooien. Maar omdat het dagelijks regent, valt dat nog niet mee. Ik strooi Irrox. Daar komt een restrictie op van vier keer inzetten in een teelt, dan wordt slakken bestrijden een lastig verhaal. Na regen kan de werking van die korrels snel minder worden, dan kan het nodig zijn dat je wat bij kunt strooien … Met het huidige etiket hebben we volgend jaar nog bestrijdingsruimte, maar ik hoop ook daarna nog spruiten te telen. Hoe de slakken dan aan te pakken, daarvoor zie ik nog niet direct een oplossing. Aaltjes inzetten is lastig, en ongewis. Je moet ze bestellen, op het juiste moment verspuiten, en het weer moet meewerken. En dan nog kan het zijn dat het niet werkt.”

Auteur: Joost Stallen

Of registreer je om te kunnen reageren.