955 bekeken

‘Over 23 jaar’

Onlangs zag ik een interview met de Israëlische geschiedkundige en auteur Yuval Noah Harari. Hij voorspelt dat wij in 2040 – al over 23 jaar dus – niet meer zelfstandig beslissen, maar ons laten leiden door ‘algoritmes’ ofwel internetapplicaties.

Hij stelt dat dit nu al aan de gang is en gaf als voorbeeld hoe het is gegaan met een navigatiesysteem: dat kwam op de markt, je probeert het, het blijkt gemakkelijk te zijn, je vertrouwt het, en vervolgens geef je je over aan het systeem. Uiteindelijk weet je zelfs zelf de weg niet meer. De beslissingsbevoegdheid leg je zo in handen van het algoritme. En dan? Gaat hij je langs commercieel interessante plaatsen leiden? Je weet het immers zelf toch niet meer. Soortgelijke ontwikkelingen zullen opgaan voor advies over voeding of je financiële situatie en wat al niet meer.

Wel gemakkelijker, niet gelukkiger

Zo, dat is nogal wat. Misschien wel verontrustend! Wat gaat dit voor mij betekenen? Worden we hierdoor gelukkiger? Ik denk zelf: wel gemakkelijker, maar niet gelukkiger. Maar ook, wat gaat dat voor de tuinbouw betekenen? Gaan big data en algoritmes ons vakmanschap vervangen? Of blijven het weer, plantenziektes, variaties in bodemgesteldheid en bodembiologie te complex en vooral te onvoorspelbaar? Verloopt dit verschillend voor de vollegrond of de glastuinbouw? En wat betekent dit voor bijvoorbeeld schaalvergroting of specialisatie?

Voedsel is emotie

Ik weet natuurlijk ook niet waar we precies naartoe gaan. Als LTO besteden we hier wel behoorlijk wat aandacht aan en proberen we ons te concentreren op die zaken waar we invloed op kunnen hebben. Denk hierbij aan vragen als: wie is eigenaar van de data en wie zorgt voor de vertaling van die enorme hoeveelheid data naar bruikbare informatie? We moeten ook niet vergeten dat voedsel emotie is, en dat juist dat in de toekomst voor de menselijke maat zorgt, belangrijker wordt en ons kansen biedt.

Of registreer je om te kunnen reageren.