Blog

In de voetsporen van de Inca’s telen ze in Peru sinds 50 jaar asperge.
001_boerderij-image-GFA133656I01.jpg

Hoe de Inca’s tussen 1.000 en 1.500 na Christus in Peru gewassen teelden, maakt indruk als je daar als Nederlandse toerist voor het eerst mee kennis maakt. Het Inca-bouwwerk Machu Picchu, op 2.300 meter hoogte schitterend gelegen tussen de bergpieken, is daarvan het meest aansprekende voorbeeld.

Telen op terrassen
Machu Picchu was een complete samenleving. De tempels en werk- en woonverblijven werden gebouwd door stenen in allerlei vormen haarfijn op elkaar te stapelen, zonder cement ertussen. Deze constructies waren dusdanig stevig, dat ze in de loop der tijd menige aardbeving hebben doorstaan, terwijl (zeer) recente bouwwerken die aardschokken niet overleefden. De bouwwijze werd ook gebruikt om op de berghellingen terrassen aan te leggen, vergelijkbaar met de sawa’s in Indonesië. De Inca’s verbouwden gewassen als aardappelen, maïs en granen om in hun levensonderhoud te voorzien. Bovendien legden ze irrigatiesystemen aan om de gewassen water te kunnen geven. Al met al een toonbeeld van vakmanschap.

Modern en grootschalig
Die gedegen aanpak is tegenwoordig terug te vinden in de Peruaanse aspergeteelt. De bedrijven zijn modern en over het algemeen grootschalig. Er valt in Peru gemiddeld zo’n 8 millimeter regen per jaar, dus zijn  moderne irrigatiesystemen aangelegd om de gewassen in de woestijn van water te voorzien. De bezochte bedrijven pompte het water op uit 10 tot 15 bronnen en verzamelde dat in bassins van 5.000 tot 12.000 kuub om het te gebruiken voor irrigatie en fertigatie.

Natuurlijke vijanden
De Peruaanse aspergetelers steken verder veel energie in signalering en wegvangen van insecten en er wordt op een aantal bedrijven gewerkt met het inzetten van natuurlijke vijanden, naast de inzet van zwavel en zonodig insecticiden natuurlijk. Eén van de bezochte bedrijven kweekte zelf de natuurlijke vijanden op. De inzet van natuurlijke vijanden is mogelijk door het klimaat en het feit dat er op ieder bedrijf jaarrond aspergegewas aanwezig is. Schimmels zijn in Peru van minder belang, gezien de overwegend droge en warme omstandigheden.

Geheim van de smid
En het geheim van de pico bello ogende Peruaanse asperge is… chloor. Niet ieder bedrijf loopt ermee te koop en er wordt gekeken naar alternatieven als perazijnzuur, maar op een van de bezochte bedrijven werden de asperge er tijdens de naoogstverwerking twee keer mee behandeld. Een keer na de oogst bij aankomst op het bedrijf en nog een keer na het verpakken in deels open fust, net voor opslag in de koelcel bij 2 graden Celsius. Je kunt er verschillend over denken, maar het getuigt wel van een gedegen aanpak. En dat is ook de indruk die de Peruaanse aspergesector maakt als je daar als Nederlandse journalist voor het eerst kennis mee maakt! Zou het dat Incabloed nog zijn?

Foto

door Redactie GFActueel laatste update:9 nov 2009

Eén reactie

  • # 1

    Chris (FERTI-Best)

    CHLOORASPERGES uit PERU, het is eens iets anders op je bord... Of het kwaad kan of niet is mij niet bekend, maar ik vind het wel erg dat de "tuinders van hier" het quasi onmogelijk gemaakt wordt om aan alle eisen te voldoen én nog wat over te houden, terwijl de consument zich amper vragen stelt bij al die import. Betere producten dan die van hier bestaan er niet, en zijn ze even wat duurder neem je gewoon iets anders mee; er zijn het jaar rond altijd wel "bijna-gratis" groenten en fruit te vinden. Een andere mogelijkheid is: neem wat minder, maar ga altijd voor kwaliteit, m.a.w. producten VAN HIER !!

reageer

Of registreer je om te kunnen reageren.