Paul Demyttenaere

Sluitkool

06 jan 2012 - 'Proefcentra voor karretje van waterlobby'

Paul Demyttenaere in het Belgische Zonnebeke teelt naast sluitkool onder andere ook prei. Vorige week was hij die aan het rooien, onder door en door en natte omstandigheden. “Vanaf de tweede helft van december tot nu toe is er in deze regio 200 millimeter gevallen”, maakte hij donderdag 5 januari de tussenbalans op. “Vannacht heeft het ook nog veel geregend, je ziet dat er er op veel plekken in het land afvoergeulen zijn ontstaan. We hebben een rupstrekker aangekocht om deze omstandigheden het hoofd te bieden. Die zou deze week geleverd worden, maar die trekker komt pas volgende week… We rooien nu gewoon met de trekker, met een rooier met een hydraulisch aangedreven wiel onder de klemband. De vaste grond zit ter hoogte van de ploegzool.”

Weinig animo tot leveren
DeMyttenaere heeft al zijn sluitkool in de cel, en is inmiddels mondjesmaat aan het uitleveren. “Als medebestuurder van de REO-veiling in Roeselare zie ik de aanvoergegevens. Daaruit blijkt dat er afgelopen oktober en november 20 procent minder sluitkool is aangevoerd dan in dezelfde twee maanden in 2010. Vorig jaar is het areaal sluitkool uitgebried, maar er is ook frigocapaciteit bijgebouwd. De telers hebben door de matige prijsvorming -vorige week rond 9 à 10 cent- tot nu toe kennelijk weinig animo om te leveren. Ik denk dat wat er nu wordt aangeleverd, uitsluitend bestemd is voor de binnenlandse markt. Net als de Nederlandse kool, moet ons product eigenlijk naar het Oostblok. Een van onze Poolse medewerkers komt uit de sluitkoolregio aldaar. Hij vertelt dat de kolen die van het veld zijn gehaald nog nooit zo groot waren als het afgelopen najaar, en dat er onder prima oogstomstandigheden gewerkt kon worden. En net als hier wil het daar nog niet winteren. In Moskou hebben ze de warmste december gehad in 113 jaar. Dat is heel anders dan de verhalen uit het verleden met 15 graden vorst rond Kerstmis, waarbij de meeste kool werd opgeslagen in ruimten waar de vorst tot een meter door de muur heen kon dringen. Dat gaf animo aan de markt, maar die blijft nu uit. De termperatuur moet omlaag, het moet kouder worden, zodat de Europese consument in plaats van voor zomdergroenten, weer de drang krijgt naar soep, hutspot en stoofpotten.”
Demyttenaere is er echter niet zeker van dat de door hem gehoopte weersomslag ook nog komt. “Ik vrees dat het een flauwe winter blijft. Maar als alle sluitkooltelers dan wachten met leveren tot maart, april of mei dan verwacht ik dat het uitdraait op een ramp.”

Perikelen rond stikstofstalen
In zijn vorige bijdrage afgelopen november ging Demyttenaere ook in op de monsternames tussen half oktober en half november voor de vaststelling van de stikstofvoorraad in de grond. Die mag dan maximaal 90 kilo per hectare zijn in de laag tot 90 centimeter. Het systeem dient een vergelijkbaar door de EU opgelegd doel als het stelsel van N-gebruiksnormen in Nederland. “Als te verwachten lieten de staalnames door het warme najaar vaak (zeer) hoge stikstofcijfers zien. Afhankelijk van de hoogte van de overschrijding krijgen de betreffende bedrijven een brief waarin staat dat ze verplicht zijn aangemeld voor extra staalnames op andere percelen die het bedrijf in gebruik heeft, en dat men voor het perceel waarop de N-overschrijding is geconstateerd, men zich verplicht moet laten begeleiden. De profcentra moeten die begeleiding gaan geven. Dat geeft discussie, want het betekent dat ze zich verplicht voor het karretje van de opprervlaktewater-lobby moeten laten spannen. Proefcentra zijn ingesteld om onderzoek te doen dat is gericht op productie en kwaliteit en daarover te adviseren. Dat is heel anders van karakter dan ‘adviseren met het oog op waterkwaliteit’, en vaak tegenstrijdig met onderzoek gericht op productie en kwaliteit.’ De proefcentra zijn er duidelijk niet blij mee. Bij de sector betrokken organisaties en telers zijn nu bezig met de oprichting van waterkwaliteitsgroepen, om te pogen de eisen voor rendabele landbouw en waterkwaliteit voor zo ver mogelijk op elkaar af te stemmen.”

Bron: Groenten&Fruit - Auteur: Joost Stallen