Artikel

‘We willen altijd aardbeien’

0 120 Algemeen

Toch vervelend als de aardbeien duur zijn, en er op dat moment niets te oogsten valt. Jan Bertens in Leende liep daar tegenaan en gooide het teeltroer om, onder andere met het doordragende ras Evie II. Door joost stallen

“Dit wordt nog een dertiger”, wijst Jan Bertens op een
groene vrucht. Hij licht tegelijk enkele trossen vanaf de tafel op, ter
illustratie. De rijpe vruchten zijn net geoogst, het plukkarretje staat enkele
meters verderop. Het resultaat mag er zijn. De vruchten zijn lichtrood, “zo
plukken we ze het liefst voor de veiling.” Sorteren is niet aan de orde, de
aardbeien gaan weg in de maat ‘middel-plus’, in klasse I. Incidenteel valt er
eens een vrucht buiten de boot, bijvoorbeeld vanwege windschade. ‘’Ik denk dat
we zeker 95 procent klasse I plukken.” Zijn twijfel verraadt dat de kwaliteit
van zijn doordragers op dat moment geen enkel probleem is. De planten zijn van
het ras Evie II, dit jaar is hij er voor het eerst op grotere schaal mee
gestart. De teelt staat op tafels. Er tegenover staat het ras Elsanta, in een
reeks gekoelde teelten op stellingen met goten.Het is vanzelfsprekend nog
veel te vroeg om te zeggen dat het ras Elsanta zijn langste tijd heeft gehad,
maar feit is wel dat de doordragerteelt vanaf het begin van de pluk - in de
eerste dagen van juli- prima voor de dag is gekomen. Dat stemt tot
optimisme. Zonder onverwachte verschuivingen rekent Bertens in ieder geval op
een totale productie in de richting van tenminste 8 kilo per strekkende meter
van vier planten per lopende meter. Deze planten zijn frigo’s van 22 cent per
stuk. “Vergelijk dat maar met Elsanta, met 10 trayplanten per lopende meter. Met
700 gram per plant doe je het gewoon erg goed.”

Constant producerenEen conclusie lijkt gauw getrokken:
Evie II kan makkelijk tegen Elsanta opboksen. “Tsja” reageert Bertens, wijzend
op een aspect dat tot op heden onverbrekelijk aan de handel in aardbeien lijkt
te kleven, en dus ook bij Fruitmasters in Geldermalsen. Staat op het kaartje een
andere naam dan Elsanta, dan is niet vanzelfsprekend dat het de Elsantaprijs
opbrengt. “Doordragers brengen altijd wat minder op. Er wordt dan gewezen op
smaak en houdbaarheid. Over de smaak hoor ik in de huisverkoop werkelijk
helemaal niets. De houdbaarheid is van Evie II wel wat minder. Maar of dat hét
argument is? Het lijkt me gezocht.” Het balletje voor een doordragerteelt
begon twee jaar geleden te rollen. Bertens had een voor- en najaarsteelt met
Elsanta met wachtbed- en trayplanten. Dat beviel niet: vanwege de tijdsdruk rond
de teeltwisseling, maar vooral vanwege het productieverloop. “We hadden
aardbeien als iedereen ze had.” Daarnaast had hij een proefje met Evie II op de
stellingen. “Spectaculair wat daarvan af kwam: het was een wirwar van bloemen,
en de trossen bleven maar komen”. Mikkend op een constantere productie
verving hij vorig jaar de voor- en najaarsteelt met Elsanta door opeenvolgende
gekoelde teelten. Dit voorjaar kwam daar Evie II bij, met frigoplanten die eind
februari in potten werden gezet, met één plant per pot in een substraatmix van
veen en kokos met Osmocote 2 kilo per kuub, 3-4 maanden). De doordragers werden
onder folie-afdekking opgetrokken, en gingen eind april op de tafels. “In een
periode dat het met het overige werk op het bedrijf nog niet zo spannend
is.”

Kettingzaag eropDe doordragers staan op tafels, die
speciaal voor de teelt zijn gemaakt; stellingen met een goot zag hij vanwege de
wirwar van bloemen met deze planten niet zitten.De planten staan met vier
stuks per lopende meter, met één plant per pot. De potten op hun beurt staan in
een plaat met ronde gaten, zoals ook wel toegepast wordt voor de teelt van
gerbera en rozen. De ‘tafel’ zelf bestaat uit microklimadoek, die over de plaat
ligt. Het doek is aan de zijkanten opgespannen rond een kunststof draad, met
kunststof touwtjes waarmee het doek om de anderhalve meter strak is gezet. Dat
werkt perfect. Het was nog wel even lastig om het doek op de vereiste één meter
breedte te krijgen. Het materiaal werd geleverd op rollen van twee meter breed,
met de mededeling dat het waarschijnlijk onmogelijk was om het goed door te
snijden. Geen probleem, zo bleek. “’Het doek zat strak op de rol. We hebben er
een kettingzaag op gezet. Die ging er doorheen als een warm mes door de
boter.”Een volgende hobbel was het aanbrengen van de gaten in het doek, om
er de potten in te kunnen zetten. Bertens loste ook dat op eigen wijze op; met
een 1-liter conservenblik met hierin een gasbrander. Met het heet gestookte blik
was het een fluitje van een cent om er de vereiste gaten in te smelten. Dat ging
razendsnel, nauwkeurig en zonder rafels aan het doek. Bij plaatsen van de pot
werd het doek mooi strak getrokken.

Blaadjes blazenOp grond van de eerste ervaringen stelt
Bertens vast dat de tafel misschien 1,20 meter hoog zou mogen zijn, in plaats
van de werkelijke hoogte van 1,00 meter. “Verder zou de structuur van het doek
iets meer open mogen zijn, zodat losse bloemblaadjes er makkelijker doorheen
kunnen vallen. “Afgevallen bloemblaadjes liggen vaak in hoopjes. Liggen daar
aardbeien op, dan bestaat het gevaar van smet. We hebben dat opgelost met de
luchtondersteunde spuit, door steeds een blaasmond van onderaf door het doek te
laten blazen. Dat gaat goed.”Foliekappen beschermen de teelt, met de
onderkant van de folie tot aan de tafelrand. Hangt er een aardbei buiten de
tafel, en valt daar regen op, dan is dat funest. Dat is een aandachtspunt voor
doordragers, want de bloemstengels groeien in de loop van de tijd mee met de
uitgroei van het blad. Bertens: “Misschien moet de tafelbreedte 90 centimeter
zijn. Maar is het daarmee opgelost?’’ Trossen doorhalen is nog niet nodig
gebleken. Dat hangt waarschijnlijk samen met de plantdichtheid van 4 planten per
meter. Daarmee worden de vruchten makkelijker naar buiten gedwongen dan met 3
planten per meter. Wel neemt in de loop van de teelt de hoeveelheid
afgeleefd blad toe. Dat moet een keer verwijderd worden om vers blad en vruchten
niet te hinderen. Bertens heeft het productiepatroon niet expliciet
bijgehouden. “maar ik heb niet het idee dat er veel verloop in zit, met de
kanttekening dat het een koele zomer is geweest. De maat is wel even minder
geweest, maar er komen nu weer nieuwe trossen aan. Ik denk dat er nu een kilo
per plant af is, we zitten op de helft.’’Dan: “ik heb gehoord dat er vorig
jaar is doorgeplukt tot in oktober, met producties tot tweeëneenhalve kilo per
plant. Niet verkeerd, maar het zou al mooi zijn als we tot eind september kunnen
blijven plukken.”

Kader

bedrijfsgegevens
Naam: Jan BertensPlaats: LeendeTeelt: aardbei: hoofdteelt
Elsanta en daarnaast de doordrager Evie II. Verder proefjes met doordragers
Albion en Florin. Eigen trayplantenopkweek (stek van Van den Elzen). kers
(aanplant 2007)Water en bemesting: licht kalischema, bij Evie minimale
doordrain (EC = 1,25 mS), bij Elsanta reguliere watergiften en
doordrainpercentage. Substraat: kokos, zonder
hergebruik

door Redactie GFActueel laatste update:23 dec 2008

Gerelateerde tags

reageer

Of registreer je om te kunnen reageren.