weblog

286 bekeken 16 reacties

De autofabriek

Een bezoek aan een grote autofabriek is heel leerzaam, vooral voor leidinggevenden in de glastuinbouw.

Er zijn veel overeenkomsten met de glastuinbouw: enorme investeringen in productiehallen en installaties, heel veel werknemers die met grote toewijding de productie verzorgen en een naadloze samenwerking met toeleveringsbedrijven.

Maar er is een belangrijk verschil: op de productielijn in de autofabriek komen allerlei verschillende uitvoeringen van het product achter elkaar voorbij, elke uitvoering duidelijk precies afgestemd op de wens van een afnemer. Dat betekent  dat er bij de autofabriek twee organisatorische regels zijn: er wordt als het enigszins mogelijk is uitsluitend geproduceerd wat er is besteld en er is blijkbaar een enorme investering geweest om zo veel mogelijk aan de wensen van de kopers te voldoen.

Want het moet heel kostbaar zijn om met computers, toevoerlijnen en toeleveranciers mogelijk te maken dat op een bepaald moment de aanvoerbanden links en rechts van de lopende band een witte deur aanvoeren en dat meteen erna, voor de volgende auto op de band, er links en rechts een rode deur aankomt. 

Het probleem in de glastuinbouw is dat men probeert om te verkopen wat men kan produceren in plaats van te produceren wat men kan verkopen of nog beter, wat men al verkocht heeft.

Dat verkopen heeft men meestal ook niet in eigen hand, met eigen dealers,  maar wordt vaak door derden gedaan, via tussenhandel , supermarkten en detaillisten uiteindelijk aan de consument.


Laatste reacties

  • no-profile-image

    Peter Verschuren

    De autoindustrie was enkele jaren geleden op een haar na failliet. Al maak je allemaal verschillende eindproducten als de vraag te laag is, is er niets te verdienen. De meerkosten van productdiversificatie zijn niet terug te verdienen bij overaanbod.

  • no-profile-image

    komkommermalaise

    Iedere keer weer het woord overaanbod, zoveel overaanbod valt ook wel weer mee. Het grootste probleem is gewoon: een overaanbod AANBIEDERS.
    De keten kan de tuinder te makkelijk uitspelen, daar moet de oplossing gezocht worden: samenwerken.
    Dit is ook de reden dat vroeger de veilingen zijn gekomen toen iedereen te weinig kreeg voor zijn producten.

  • no-profile-image

    Peter Verschuren

    Maakt niets uit.

    Of iedereen z'n komkommers apart aanbiedt of allemaal gebundeld. Vraag en aanbod zijn in zijn totalitiet even groot en dus de prijs ook.

  • no-profile-image

    Henric vd Krogt

    @Peter,

    er zijn twee dezelfde huizen te koop. In het eerste geval zijn deze van dezelfde aanbieder, die ook nog eens geld en tijd zat heeft. In het tweede geval zijn ze van twee eigenaren die er allebei voor volgende week maandag vanaf moeten. De verkopende partij heeft geen idee hoeveel andere huizen er op de markt zijn, de kopers daarentegen hebben alle tijd om dit uit te zoeken. In jouw beleving maakt dit voor de uiteindelijke verkoopprijs niet uit.
    Lijkt mij niet zo voor de hand liggend...

  • no-profile-image

    Peter Verschuren

    We hebben geen (houdbare) huizen te koop, maar vers (bederfelijk) product. Je moet geen appels met peren vergelijken. We komen nooit vooruit met kromme redeneringen. De onevenredige informatievoorziening is wel een probleem, maar inzicht in de markt kan ook anders. Zie bij boomteelt daar weten koper en verkoper beiden evenveel (niets namelijk).

  • no-profile-image

    Peter Verschuren

    Onderzoek heeft uitgewezen dat er 40 tot 50% derving is in de keten. Dat is gewoon een ander woord voor overaanbod.

  • no-profile-image

    hans de groentechef

    Peter Verschuren>Maakt niets uit.

    Of iedereen z'n komkommers apart aanbiedt of allemaal gebundeld. Vraag en aanbod zijn in zijn totalitiet even groot en dus de prijs ook.

    Nee hoor,... de prijs is zeker niet hetzelfde, de prijs is afhankelijk van meer factoren dan enkel hoeveelheid X produkt.

    Henric probeert dat ook duidelijk te maken

  • no-profile-image

    Peter Verschuren

    @Hans
    Die redenering levert de tuinbouw al 20 jaar niets op. Waarom is het toch zo moeilijk om dat te aanvaarden? Vraag en aanbod is waar het om gaat en al het andere is een rookgordijn.

    Als er 1 komkommer te weinig is en iedereen weet het dan vliegt de prijs omhoog ongeacht hoeveel aanbieders er zijn. Alleen zijn er zoveel teveel dat er nooit meer te weinig zijn.

  • no-profile-image

    hans de groentechef

    Peter, dat de prijs omhoog gaat bij meer vraag of onderaanbod is vrij logisch, doch door de nieuwe manier van vermarkten is dit niet altijd zichtbaar, maar dat is een ander issue dan de bewering die je stelt dat wanneer een produkt hetzij apart danwel gebundeld hetzelfde opleverd. Dit laatste is afhankelijk van veel factoren zoals ik al zei, factoren als logistiek, beleid van de partners, eindbestemming/consument, de kwaliteit/kwantiteit van het produkt/de partij en de factor risico niet te vergeten(beleid¿). Natuurlijk blijft de formule overeind zoals je het schets Peter maar de uitkomst is anders door de nieuwe (ver-)markontwikkeling die moordend en totaal uit balans is anno 2011. We weten allemaal waar het fout is gegaan, ik denk als vraag vs. aanbod weer "straight" en vooral eerlijk, er weer verdient wordt door het gros van de tuinders.

  • no-profile-image

    Peter Verschuren

    @Hans
    Laten we het erover eens zijn dat we het oneens zijn op dit punt.

    Wat Arie van den Berg naar voren wil brengen is echter dat productdiversificatie een weg uit de problemen kan zijn.

    Ik zeg van niet. Ons product (groenten) is al divers genoeg. Als ik in de super voor het schap macaroni sta en ik kan kiezen uit 20 verschillende dan weet ik zeker dat de producent aan geen 1 iets extra verdient. Al zolang ik me kan herinneren staan de vakbladen vol met artikelen waarin een deskundige weer eens een lans breekt voor het aloude 'we moeten weg van de kostprijsverlaging en toe naar een meerwaardecreatie strategie". De realiteit is dat we niet anders doen, maar dat we hier niet meer voor betaald krijgen. Er is niets mis met productdiversificatie op zich, maar je lost de problemen er niet mee op.
    Je kunt niet in 2 auto's tegelijk rijden om op de vergelijking terug te komen en als je dus kom met een nieuw soort tomaat en die wordt meer gegeten dan eet je van iets anders minder.

  • no-profile-image

    hans de groentechef

    sluit ik me bij aan.

  • no-profile-image

    oostlander

    Wat een reacties zeg n.a.v. zo n nietszeggend stukje, de zoveelste open deur, een totaal niet opgaande vergelijking en napraten in de autotrand van vorige bloggers!
    Wat dacht je van de tomatenmarkt wil je nog meer kleurtjes, smaakjes, vormpjes, trosjes, verpakkinkjes dit is toch het schoolvoorbeeld dat al die domme vergelijkingen totaal mank gaan hoe meer differentiatie er kwam hoe groter de problemen nu. Hoeveel soorten en smaken appels hebben we, hoeveel toepassingen kent de aardappel en nog kunnen de telers van al deze produkten geen fatsoenlijke prijs maken!!

  • no-profile-image

    Maren Schoormans

    Diversificatie is wat anders dan het bouwen van sterke merken met inhoud.
    Er zijn al zat verschillende soortjes. Maar er zijn er weinig die keer op keer dezelfde goede ervaring bij de consument oproepen en een hardnekkige herhalingsaankoopgedrag weten te bewerkstelligen. Alle auto's doen hetzelfde: brengen je 10 jaar lang van A naar B. Toch heb ik een andere beleving bij een Audi dan bij een Lada.
    Nog een vergelijking met auto's gaat mank. Onze sector maakt bederfelijke waar en is slecht in communiceren, en daarom moet tot aan het eind van de keten gewerkt, geborgd, gepraat en gezorgd worden.
    @peter: wedden dat er wel macaronileveranciers zijn die wat verdienen? Het zijn degenen die overleven op het schap. Dat doen ze niet door en maar anoniem en goedkoop te gaan liggen. Een ander voorbeeld (nog veel sterker) is mineraalwater. Als je daar duurzaam waarde kan creeeren kan het met waterballen en waterpalen (...) ook.

  • no-profile-image

    komkommermalaise

    Ben het helemaal met het stukje van Maren Schoormans eens

  • no-profile-image

    Peter Verschuren

    Een merk wegzetten en onderhouden is veel te duur gezien de relatieve omzetten van de verschillende segmenten.

  • no-profile-image

    komkommermalaise

    We hebben vele jaren een merk gehad, "Holland". En volgens mij is er nog een POT met heel veel GELD.

Laad alle reacties (12)

Of registreer je om te kunnen reageren.