'Rabobank is niet enige verantwoordelijke crisis'

Ik kwam ook op een dergelijke rekensom uit, maar ik wist niet dat banken bij grotere oppervlakte akkoord gingen met 10 % e.v. in mijn beleving lag het altijd ergens rond de 25 %.

Als ik je goed begrijp F.T.P. betekende voor de bank het extra risico dat ze liepen op die giga hectare's een vrijbrief voor een lagere eigen vermogens eis. Bijzondere constructie hoor. Zeker als je bedenkt dat ze speciaal mensen inhuren voor het schrijven van toekomst visies en richting bepalingen. Die hebben toen allemaal niet bedacht dat overproductie en matig tot slecht presterende grote bedrijven het gevolg zouden zijn.

En nu? Wat gaan we nu doen. Kleinere bedrijven met de ondernemer als motor van het bedrijf en die nog wel eigen vermogen hebben stil leggen, zodat de eigen 700 ha vol kan blijven staan? (en het de banken iets minder kost) Of gaan we een aantal van die grote bedrijven een jaar of wat leeg gooien.. ik ben benieuwd.

6 hectare bracht 2 jaar geleden in het westland €7 miljoen op.50 hectare in de wieringen meer koste ongeveer 60 miljoen.
beedtje Gmo,wat aftrekposten,ect en voila meer als 10% eigenvermogen.Dit vond iedereen heel gewoon op die schaalgrote.Trouwens winst op grond is belasting vrij dus er is/was weinig belasting te verrekenen.
Alles wel op papier uit gerekend dat wel dus Papieren winsten en eigen vermogens.

Disclaimer:Rendementen uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst.

Karel,

Kun jij mij misschien uitleggen hoe een teler van 6 ha in het westland een bedrijf van 50 ha in de wieringermeer kan stichten met eigen geld? Terwijl hij met het vermogen dat hij heeft verdient hij niet in staat is om fiscale aftrek te genieten? Die man heeft toch winst gemaakt en verwacht bij het nieuwe bedrijf toch ook winst? Ik begrijp er namelijk helemaal niets van. Volgens mij klopt dat verhaal niet en zijn veel van de sale en lease back constructies dus helemaal niet zo goed financieel onderbouwd als dat men communiceerd. Persoonlijk vind ik het wel een moeilijke discussie want als je mij vraagt wat ik vind van een productie middel zoals de WKK in de lease en sale back dan heb ik er veel minder moeite mee. Waarschijnlijk omdat het niet meteen in mijn concurrentie veld zit.

Arie,

je verhaal is mij een beetje tekort door de bocht:

ALs de aardappeltelers 5 cent ontvangen dan zal of de tussenschakel (handel) of de supermarkt er veel aan verdienen. In ieder geval niet de teler. En dat is de kern van het probleem, we weten die marge niet naar ons toe te halen! Of we binden ons voor langere tijd aan een handelspartij of we zijn bang dat we met produkt blijven zitten tov een concurrent en dus geven we ze maar weg. Overleg/dialoog onderling als telers zoeken we niet, we geven ze liever weg.

Ik geloof nooit dat er veel duurdere aardappelen of komkommers of wat dan ook in het schap gelegd worden als deze ergens goedkoop aangeboden worden. Jouw mening hierover deel ik zeker niet!

T.V. PROGRAMMA “NOVA”

Geachte dames en heren,

Hierna enkele regels n.a.v. Uw programma over de huidige problemen in de agrarische sector en in het bijzonder de glastuinbouw.

De belangen zijn heel groot want het gaat om de primaire pijler onder de Nederlandse economie.

In tegenstelling tot wat de vertegenwoordiger van de supermarkten beweerde in Uw programma is er helemaal geen sprake van overproductie.

De totale productie van tomaten en komkommers, van Nederland en Spanje samen, is nog niet één tomaat of een halve komkommer per gezin per week in Europa.
De problemen met rendabele prijzen voor producenten van vooral bederfelijke
producten worden voral veroorzaakt door het feit dat supermarkten er noodgedwongen zo veel mogelijk voor moeten zorgen dat hun prijzen voor vergelijkbare artikelen niet hoger zijn dan bij hun concurrenten.

De producenten kunnen het daardoor nooit volhouden om hun producten op de huidige manier te blijven afzetten.
Door de schaalvergroting in de land- en tuinbouw, de onderlinge concurrentie tussen grote groepen van producenten en door de open grenzen zullen de prijzen blijven dalen want de supermarkten kunnen bijna altijd nóg goedkopere leveranciers vinden.
Een hoge prijs is voor een supermarkt echter ook geen probleem zo lang het maar om een artikel gaat dat bij een concurrent niet goedkoper is.
Dat blijkt bijv. uit het grote en heel gevarieerde aanbod van buitenlandse aardappels tegen hoge prijzen in Nederlandse supermarkten terwijl Nederland een van de grootste aardappelexporteurs van de wereld is en kwekers soms slechts 5 cent per kilo ontvangen.

Door de open grenzen liggen de bodemprijzen uiteindelijk dicht bij nul want er
zijn bijv. regelmatig scheepsladingen met tomaten, paprika’s en komkommers onderweg naar Rotterdam of Liverpool zonder dat er al een koper voor is. Dat kan uitlopen in weggeefprijzen want opslag is beperkt mogelijk en heel duur.
De laagste productiekosten zijn mogelijk in de landen waar de laagste lonen worden betaald, waar nauwelijks controle is op het gebruik van bestrijdingsmiddelen, waar nauwelijks sociale voorzieningen zijn en waar de export wordt gesubsidieerd; soms ook bijna onzichtbaar, op de verpakking, de transportkosten of via rentesubsidieS en vaak zelfs door onze eigen EEG.

Deze producenten kunnen echter nooit constant leveren en de schokgolven die zij met het dumpen veroorzaken maken het voor de groothandel heel moeilijk om extra te investeren in hun verkooporganisaties.

Voor een gezonde marktsituatie is het noodzakelijk dat de producenten stoppen met hun onderlinge concurrentie en via een eigen franchise organisatie van de verkooppunten aan de consument, zelf de prijzen gaan vaststellen.
Tegelijk moet de overheid er streng op gaan toezien dat de grenzen alleen open zijn voor de producten die tot stand gekomen zijn volgens de binnen de EEG gestelde normen van onze Arbowetgeving, onze sociale voorzieningen, onze belastingwetgeving, milieuvoorschriften enz.

Als dat niet gaat gebeuren dan zal de economie van de betrekkelijk kleine EEG volgens de wet van de communicerende vaten ondergaan in die van de enorme zeeën van China, India en de derde wereld.

Vriendelijke groet,

ARIE N. VAN DEN BERG

Robert dat vraag ik me ook af!! Ja vooral niet willen luisteren naar wat er leeft en vooral geen debat aangaan hoor! Vandaar dat het vorige bericht met Dick en de enorme reacties binnen no-time was verdwenen.

De sale en leaseback constructie maakt het mogelijk, dat de grote glastuinbouw bedrijven zijn gekomen. Zonder deze constructie was de financiering nooit rond gekomen. De bank had dan de financiering niet goedgekeurd.
De bank is daarmee van haar kernactiviteit afgeweken en heeft daarmee invloed uitgeoefend als eigenaar van het onroerend goed op het ontwikkelingsproces in deze sector. Het is een niet kernactiviteit die ook bekend is buiten de landbouw en daar al eerder werd toegepast. Ook andere banken hebben zich bezig gehouden met niet kernactiviteiten. En ook daar verkopen ze deze. En gaat men terug naar de kernactiviteit van de bank.
De sale en leaseback is een financieringsconstructie die door de belastingdienst is goedgekeurd. De tuinder had als eigenaar wellicht de fiscale voordelen niet kunnen benutten. De miljarden verdienende bank wel. Of deze constructie voor de bank een lang leven is beschoren is de vraag. Gaat de tuinder failliet dan moet de bank een nieuwe huurder zoeken. Kan deze gevonden worden? En tegen welke prijs. Zie hier, de bank heeft met deze niet-kernactiviteit een niet bancaire risico als eigenaar naar zich toegetrokken. Wordt vervolgd.

Niet in het publieke debat...?? in welk debat willen ze er dan wel over debateren?

Klok kijken is wat ik mis in het kabouter tuinbouwbosje

Of misschien is het wel mijn schuld. Ik praat altijd teveel!